่าเป็นไปได้ที่ลูกพี่ลูกน้องของผมจะมาขอโครงการนี้กับคุณ แต่สามีของเธอ ถ้าเขารู้เรื่องนี้ เขาจะมาหาเรื่องคุณแน่นอน”
“เสี้ยห้าว มึงคิดว่า กูไม่สามารถจัดการกับคนที่เกาะผู้หญิงกินได้หรือ?” ใบหน้าของเย่หมิงเหวินมืดลง พูดตั้งนาน ตอนแรกเขาก็คิดว่าคนที่จะมาหาเรื่องเขาจะเป็นคนใหญ่คนโตสุดท้ายกลับเป็นลูกเขยที่แต่งเข้าไปในบ้าน
เขา เย่หมิงเหวินอย่างน้อยก็เป็นพ่อบ้านของตระกูลเย่ เสี้ยห้าวกลับรู้สึกว่าเขาไม่สามารถจัดการกับไอ้ขยะที่เกาะผู้หญิงกินได้
เมื่อเห็นเย่หมิงเหวินโกรธ เหงื่อเย็นบาง ๆ ก็ปรากฏขึ้นบนหน้าผากของเสี้ยห้าว เขาก็รีบเอ่ยปากอธิบาย”ผู้จัดการเย่
ผมไม่ได้ดูถูกคุณ แต่สามีของลูกพี่ลูกน้องของผมนั่น เขาก็มีความสามารถจริงๆ เขาเป็นเพื่อนร่วมชั้นกับหลินจงเหว่ย ผู้รับผิดชอบอสังหาริมทรัพย์ติ่งเฟิงถึงตอนนั้นถ้าเขาใช้หลินจงเหว่ยมากดดันคุณ … ”
ก่อนที่เสี้ยห้าวจะพูดจบ เย่หมิงเหวินโบกมือเพื่อขัดจังหวะ “หลินจงเหว่ยมันเป็นแค่สุนัขของตระกูลเฉิน มีอะไรน่ากลัวละ”
“ถ้าตระกูลเฉินกดดันผมเป็นการส่วนตัว ผมอาจจะยังให้หน้าลูกพี่ลูกน้องของคุณ แต่หลินจงเหว่ย หึ เขาไม่มีค่าพอที่จะอยู่ในสายตาของผม” เย่หมิงเหวินพูดอย่างเย็นชาและกล่าวเสริม ตระกูลเฉิน นั่นคือมหาเศรษฐีที่แท้จริง เมื่อมองไปทั่วประเทศจีน มีไม่กี่ตระกูลที่สามารถเทียบเคียงกับตระกูลเฉินได้
ถ้าจะพูดแบบเว่อ์ไปหน่อย ทุกตระกูลในชางโจวและพวกมาเฟียรวมกันเป็นหนึ่งเด
