บทที่ 170 แพะรับบาป
เฉินเฟิงอดไม่ได้ที่จะส่ายหัว ที่จะบอกว่าจะจัดการเย่ไห่ถังไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
ถ้าว่าเธอเป็นสัตว์ประหลาด สามารถมองเห็นการไกล ก็ว่าได้
แต่เธอเป็นเพียงหญิงสาววัยเพียงยี่สิบปี ดูออกได้ว่าเด็กวัยนี้ เป็นเด็กที่มีเสน่ห์ที่สุด เฉินเฟิงพูดอย่างเคลิบเคลิ้ม
แม้แต่เฉินเฟิง ยังต้องระมัดระวัง
ถึงแม้ว่าเขาจะมีพลังกำลังมหาศาลอยู่ แต่เมื่อต้องรับมือกับผู้หญิงชั่วร้าย มีพลังกำลังภายใน บางทีก็กลายภาระหนักที่ต้องแบกรับ
เมื่อเห็นหน้าเฉินเฟิงเต็มไปด้วยความกระตือรือร้อน หานหลงอดไม่ได้จะถอนหายใจ เขารู้ดีว่า เฉินเฟิงไม่ใช่เซียน ดูเหมือนว่าครั้งนี้ การปะทะของเขาและเย่ไห่ถังอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
“แต่ คุณชายเฉิน แม้เย่ไห่ถังไม่ได้พัฒนาอำนาจของตระกูลเย่ แต่หลายปีมานี้ พี่ชายทั้งสอง แอบอ้างชื่อเสียงตระกูลเย่ รวบรวมคนได้ไม่น้อย ”
“เพราะตอนนั้น เย่ไห่ถัง ตัดขาทั้งสองทิ้ง ตอนนี้ทั้งสองเคียดแค้น เย่ไห่ถัง มาก ตอนนี้ย้อนกลับมาเพื่อแก้แค้นเย่ไห่ถัง”
“คุณชายเฉิน ถ้าอยากลงมือกับ เย่ไห่ถัง สามารถเริ่มได้จากสองคนนี้” หานหลงกล่าวตามความจริง
เฉินเฟิงส่ายหัว กล่าวขึ้น:“ สองคนนี้เป็นเพียงแค่แพะรับบาปแทนเย่ไห่ถัง ถ้าอยากลงมือกับ เย่ไห่ถัง อย่าเพิ่งเข้าหาเขาทั้งสองคน”
“แพะรับบาป?” ทั้งสามพร้อมกัน เป็นไปได้ไงว่าสองคนนี้เป็นแพะรับบาป
เฉินเฟิงยิ้ม แต่ก็ไม่อธิบาย
ถ้าเขาเดาไม่ผิด ตอนนั้นคือเย่ไห่ถังตั้งใจตัดขาพว
