บทที่169เย่ไห่ถัง
“แต่หลังจากเย่ตงเสี้ยวมาที่เมืองชางโจว โลกศิลปะการต่อสู้ในเมืองชางโจว ก็เข้าสู่ช่วงเวลาแห่งความเสื่อมโทรม”
“มีข่าวลือว่า ความเสื่อมโทรมของโลกศิลปะการต่อสู้ของเมืองชางโจว นั่นมาพร้อมกับเย่ตงเสี้ยวซึ่งแยกออกจากกันไม่ได้”
“เพราะเย่ตงเสี้ยวต่อสู้แย่งเพื่อยึดครองดินแดน และมีนิสัยอย่างหนึ่ง”
“นิสัยอะไร?”กู้ตึงเชินพูดออกมาทีละคำ
จางตงเฉินมองไปที่กู้ตงเชินแล้วพูดทีละคำ:“ตัด! ราก! ถอน! โคน!”
“เย่ตงเสี้ยวชอบตัดรากถอนโคน ใครก็ตามที่ต่อต้านเขา ในที่สุดมักหนีไม่พ้นตัดหัวทั้งตระกูล!”จางตงเฉินพูดจบก็ถอนหายใจ
ตัดหัวทั้งตระกูล?!
กู้ตงเชินรู้สึกหนังศีรษะทั้งหัวชา เขามึนงงไปเลย ยี่สิบกว่าปี เขาอยู่ในสนามยังนึกถึงความปลอดภัยของคนอื่น แต่เย่ตงเสี้ยวตัดหัวทั้งตระกูล นี่มันโหดเหี้ยมเกินไปแล้ว
“หลายคนที่ถูกตัดหัวทิ้ง มีไม่น้อยที่เป็นจอมยุทธ์ ปีนั่น ในโลกศิลปะการต่อสู้ของเมืองชางโจว มีจอมยุทธ์ส่วนหนึ่ง ตายด้วยเงื้อมมือของเย่ตงเสี้ยวส่วนจอมยุทธ์ที่เหลือหลังจากได้ยินเรื่องอื้อฉาวของ เย่ตงเสี้ยว ก็ออกจากเมืองชางโจว”
“นี่คือสิ่งที่นำไปสู่ความจริงในวันนี้ ว่าจอมยุทธ์ศิลปะในเมืองชางโจว มีเหลือไม่กี่คน โลกศิลปะการต่อสู้เหลือเพียงแค่ชื่อ” จางตงเฉินพูดอย่างถอนหายใจ
เฉินเฟิงหรี่ตามอง ไม่แปลกใจเมื่อเขามาถึงที่เมืองชางโจว จอมยุทธ์ในชางโจวมีน้อยมาก ที่แท้เป็นเพราะเย่ตงเสี้ยวนี่เอง
ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
