่อยเขาไปอย่างคนใจกว้าง เขารู้จึงรู้สึกขอบคุณมากเฉินเฟิงจากใจจริง
“โทษฐานความตายละเว้น แต่โทษความผิดละเว้นไม่ได้! ไอ้โง่ คุกเข่า สำนึกความผิดไปเลยสามวัน คิดไตร่ตรองดูความโง่ของตัวเองทำไมถึงได้โง่!ขนาดนี้” ถึงเฉินเฟิงจะบอกไม่ถือสา แต่เขาก็ยังให้ต้องเกียรติเฉินเฟิง ให้หลิวป้าวคุกเข่าสามวัน นั่นก็เท่ากับว่าเขาให้เกิยรติเฉินเฟิง
“รับทราบครับ ท่านหาน ผมจะคิดไตร่ตรองดูความโง่เขลาขอตัวเองครับ”หลิวป้าวรีบพยักหน้า อย่างรีบร้อน เมื่อเทียบกับการที่ได้ชีวิตคืนมา คุกเข่าสามวันนี้ก็กลายเป็นเรื่องเล็กไปเลย
“โอเค พวกเราเข้าไปกับเถอะ มีเรื่องสำคัญกว่านี้รออยู่”
“รับทราบครับ คุณชายเฉิน”ทุกคนพยักหน้าพร้อมกันแล้วตามเข้าไป
จากนั้นทุกคนก็เข้าสู่ห้องชุดสุดหรู
ตลอดมานี้ เฉินเฟิงไม่มองไปที่โยว่หลิงเลย
โยว่หลิงเดินโซเซ แล้วทรุดตัวลงไปกับพื้น พร้อมกับรอยยิ้มที่หมองเศร้า
เมื่อนึกถึงพฤติกรรมของเธอ ตอนนี้เธอรู้สึกมันช่างโง่เขลาจริงๆ แล้วตอนนั้นที่เธอด่าเฉินเฟิงไป เธอคิดว่าเฉินเฟิงไม่ตอบโต้เพราะกลัว
ตอนนี้ดูเหมือนว่า เฉินเฟิงเพียงแค่รังเกียจ
ดูถูก!
เฉินเฟิงเป็นเหมือนเสือ และเธอก็เหมือนมดที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง มดกับเสือ เสือจะสนใจมดเหรอ?
ไม่มีทาง!
มีโอกาส***!
สิ่งที่น่าขันกว่านั้นคือ เสี้ยห้าวไอ้คนโง่ที่คิดว่าคนที่มีพลังงานมหาศาล กลับเป็นแมงดา
ไม่น่าแปลกใจ ที่เขาจะไม่อยู่ในแวดวงชั้นนำของเมืองชางโจว
แต่เสี้ยห้าวฉ