ีลูกกันกี่คนดี”
“บ้าเหรอ!” เสี้ยเมิ่งเหยาหน้าแดงแล้วแดงอีก ตอบกลับ “ใครจะไปมีลูกกับนาย”
“ไม่อยากมีลูกก็ไม่ต้องมี งั้นเราไปรับเด็กมาเลี้ยงก็ได้” เฉินเฟิงยังคงมีรอยยิ้มอยู่ แต่ในใจก็มีความกังวลอยู่ไม่น้อย
เฉินเจิ้งหนาน….จะยอมให้เขากับเสี้ยเมิ่งเหยาอยู่ด้วยจริง
ก่อนหน้านี้เฉินเฟิงคิดไม่ออกเลยว่า ทำไมเฉินเจิ้นหนานถึงกล้ามั่นใจยอมมอบตระกูลเฉินให้เขา ราวกับว่า เขาที่พร้อมจะทำลายตระกูลเฉินได้อย่างง่ายดาย
ตอนนั้น เฉินเฟิงคิดว่า เฉินเจิ้นหนานมีความแข็งแกร่งและความเชื่อมั่นในตัวเองมากพอที่ ปราบปรามตัวเองได้
แต่ตอนนี้ เฉินเฟิงรู้สึกว่า เฉินเจิ้นหนานจะรู้จุดอ่อนของเขาแล้ว
เสิ้ยเมิ่งเหยา!
ถ้าเกิดเฉินเจิ้นหนาน จะทำร้ายเขาโดยใช้เสี้ยเมิ่งเหยาเป็นเครื่องมือ! เขาควรทำยังไงดี? เฉินเฟิงไม่กล้าคิดเลย
“เฉินเฟิง คฤหาสน์หลังนี้ เธอเสียเงินซื้อไปเท่าไหร่เหรอ?” เสี้ยเมิ่งเหยาถาม เธอเคยได้ยินราคาบ้านคฤหาสน์ ที่ยู่ฉวนซานนั้น ราคาต่ำสุดคือ ห้าแสนหยวนต่อตารางเมตร คฤหาสน์ที่เธออยู่ ตอนนี้เกือบจะดีที่สุดในบรรดาสิบหลังที่อยู่บนยอดเขา หลังนี้นึ่ง ราคาน่าจะมากกว่าครึ่งร้อยล้านหยวน
