ไว้เหนียวแน่นมาก เสี้ยเมิ่งเหยาไม่สามารถเก็บเล็กเก็บน้อยจากในโครงการได้เลย เท่ากับทำงานให้เสี้ยหยุนเสิ้ง ในเมื่อไม่ได้ประโยชน์ งั้นฐานะคนรับผิดชอบโครงการยู่ฉวนซานนี่ยังมีความหมายอะไรอีก? ไม่เป็นยังดีกว่า
“แม่คะ! หลินจงเหว่ยผู้จัดการอสังหาริมทรัพย์ติ่งเฟิงเป็นเพื่อนนักเรียนของเฉินเฟิง ถ้าไม่ใช่เพราะเฉินเฟิงให้คุณหลินช่วยออกหน้าให้ หนูไม่มีทางได้รับผิดชอบโครงการยู่ฉวนซานนี่แน่” เสี้ยเมิ่งเหยาพยายามอธิบายอย่างใจเย็น
หลินหลันยิ้มเย็นชา: “ลูกแม่ ลูกคิดว่าผู้จัดการอสังหาริมทรัพย์ติ่งเฟิงเขาโง่หรอ? เขาเป็นนักธุรกิจ เขาดูผลประโยชน์กัน! ใช่ แม่ยอมรับว่า เจ้าคนไร้ประโยชน์นี่เป็นเพื่อนนักเรียนกับหลินจงเหว่ย แต่มันมีอะไรล่ะ? มันให้ประโยชน์หลินจงเหว่ยอะไรได้มั่ง? เขาทำไมต้องเห็นแก่หน้ามัน แล้วยกโครงการหลายร้อยล้านให้ลูกน่ะ?”
