บทที่ 152 ทนไม่ได้ ก็ไม่ต้องทน
แต่ละกระบวนท่าแทบจะเน้นไปที่จุดตายของพวกเขา มีไม่น้อยคนเลยที่ตายเพราะประมือกับจินลิ่วอาน
เฉินเฟิงไม่มีวันลืมภาพพวกเขาล้มลงตายต่อหน้าเขาได้!
เขาทนกัดฟันกล้ำกลืนที่บ้านเสี้ยสามปี เฉินเฟิงแทบจะใช้ชีวิตท่ามกลางความแค้นทุกวินาที
ทุกครั้งที่เขาอยากแก้แค้น ในใจจะมีเสียงหนึ่งร้องเตือนเขาว่า ยังไม่ถึงเวลา เพราะเบื้องหลังนักฆ่าอย่างพวกจินลิ่วอานยังไม่โผล่หัวออกมา การผลีผลามไปแก้แค้น เขาอาจจะพลาดได้
เดิมเฉินเฟิงคิดว่า เขาสามารถอดกลั้นต่อไปได้
แต่พอมาถึงจินหลิง ได้ยินหลี่ชวนพูดถึงสถานที่ฝึกวิทยายุทธจินกัง และได้ยินชื่อจินลิ่วอาน ในใจของเฉินเฟิงก็มีแต่ความเคียดแค้นเข้าครอบงำ หลายครั้งที่เขาพยายามอดกลั้นความอาฆาตนี้ แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามยังไง เขาก็ข่มมันไม่ลง แถมนับวันจะยิ่งแรงมากขึ้น
เวลานี้เฉินเฟิงรู้ทันทีว่า เขาทนต่อไปไม่ได้แล้ว
ทนไม่ได้ ก็ไม่ต้องทน!
ต่อให้ฆ่าจินลิ่วอานแล้วยังไง!
ตัวการเบื้องหลังก้าวออกมาแล้วยังไง!
คนอย่างเขาเฉินเฟิงไม่กลัวทั้งนั้นแหละ!
เขาทนมาสามปีแล้ว เขาไม่อยากทนไปทั้งชาติ!
ต่อให้รู้ว่าฆ่าจินลิ่วอานมันมีความเสี่ยง เขาก็จะฆ่า
ทั้งที่รู้ว่าศัตรูอยู่ใกล้แค่หางตา แต่กลับทำไม่เห็นเพื่อปกป้องตัวเอง เรื่องนี้เขาทำไม่ได้!
ตอนนี้จินลิ่วอานเองก็ตกใจมาก
ก่อนนี้เขาคิดไม่ออกว่าเคยเจอเฉินเฟิงที่ไหน
แต่พอเห็นสายตาเคียดแค้นลุกโชนของเฉินเฟิงแล้ว ในสมองจินลิ่วอ
