ไม่ไว้หน้าสถานที่ฝึกวิทยายุทธจินกังเลย แถมยังเหยียบมันจมดินอีกด้วย
เห็นจินลิ่วอานโกรธเลือดพล่าน ซูเห้าหรันก็รู้แล้วว่าต่อไปสถานที่ฝึกวิทยายุทธของเขาต้องลำบากแน่
เฉินเฟิงเดินลงเวที ศิษย์สถานที่ฝึกวิทยายุทธเห้าหรันโดยมีจ้าวตงเป็นแกนนำต่างแหวกช่องให้เฉินเฟิงเดิน สายตาที่มองมาที่เขาทั้งเคารพและฮึกเหิม!
โดยเฉพาะพวกจ้าวตง ยิ่งเลื่อมใสเฉินเฟิงหมดหัวใจ
จางซานเย่าคนเดียวเอาชนะพวกเขาไปหลายคน ต่อมาเฉินเฟิงช่วยแก้แค้นให้พวกเขา ชกจางซานเย่ากระเด็นไม่พอ ยังสู้แบบหนึ่งต่อสี่ เอาชนะพวกสถานที่ฝึกวิทยายุทธจินกังราบคาบเลย
แกร่งมาก!
แกร่งมากจริงๆ!
“คุณอา อาเก่งมากเลย” ซูหลิงยู่ตื่นเต้นมากวิ่งโผเข้ามา เขย่งเท้าหอมแก้มเฉินเฟิงดังฟ้อด พริบตาเดียวแก้มเฉินเฟิงปรากฏรอยลิปสติกสีแดงขึ้น
เฉินเฟิงตะลึงตัวแข็ง แม่สาวน้อยนี่ใจกล้าไปไหม?
พอเห็นทุกคนมองเธอด้วยสายตาแปลกๆ ซูหลิงยู่แก้มแดงเรื่อฉับพลัน รู้สึกตัวเองรุกมากไป ยังไงก็เป็นผู้หญิง ไปหอมคุณอาต่อหน้าคนเยอะแยะอย่างนี้ได้ยังไง
จะหอมก็ต้องหาที่ลับตาคนหอมสิ
ต้องโทษคุณอาน่ะแหละ เก่งเกินไปแล้ว ถ้าเขาไม่เก่งขนาดนั้น เธอคงไม่ลืมตัวแบบนี้หรอก ใช่ โทษคุณอาน่ะแหละ ไม่เกี่ยวกับเธอ! ซูหลิงยู่คิดอย่างมั่นใจ
แต่พอสบตาเหนื่อยใจของเฉินเฟิงเข้า ซูหลิงยู่ก็กัดฟันกรอด ทำไมดูคุณอาเหมือนไม่ค่อยพอใจเลยล่ะ นี่มันจูบแรกของเธอนะ คุณอาบ้า คุณอาโง่ ยังมีหน้ามาไม่พอใจอีก!
ซูหลิงยู่เบ้ปาก
