้อมกัน ไม่ใช่ว่าดูถูกพวกนาย แต่เป็นเพราะว่าผมรีบ”
รีบ?
ทั้งสนามเงียบกริบอีกครั้ง
พวกต้วนหงกับฉางชิงทั้งสี่คนตาแดงก่ำ พวกเขาไม่เคยโดนดูถูกแบบนี้มาก่อน!
“นายแน่ใจว่าจะสู้กับพวกเราสี่คนพร้อมกัน?” ต้วนหงถามอย่างอดกลั้นความโกรธ ถึงคำพูดนี้ของเฉินเฟิงจะดูโอหังไปหน่อย แต่เป็นเครื่องพิสูจน์ได้ดีว่า เฉินเฟิงมีดี
แต่เขาถือสิทธ์อะไร?!
ระดับต้นหมิงจิ้งอย่างเขา ถือดีอะไรมาโอหังแบบนี้!
ทางฝั่งพวกเขาคือ ระดับต้นหมิงจิ้งสามคน บวกกับระดับกลางหมิงจิ้งหนึ่งคน!
“นายคิดว่าฉันกำลังล้อนายเล่น?” เฉินเฟิงเลิกคิ้วถาม ที่ให้พวกต้วนหงสี่คนขึ้นมาพร้อมกัน ไม่ใช่เพราะเขาอยากเท่ห์ แต่เป็นเพราะเขารีบ เขายังต้องไปฆ่าจินลิ่วอาน
“ดี! ดีมาก! หวังว่านายจะไม่เสียใจละกัน! พวกเราสี่คนไม่ยั้งมือแน่!” ต้วนหงยิ้มเย็น สายตาส่อแววฆ่าขึ้นมา เฉินเฟิงโอหังขนาดนี้ อย่าหาว่าพวกเขาโหดร้ายก็แล้วกัน บนเวทีประลองมีคนตายมันเป็นเรื่องปกติวิสัย!
“ขึ้นมาเถอะ” เฉินเฟิงยิ้มสบายๆ แค่พวกลูกกระจ๊อกพวกนี้ กล้าคิดอยากฆ่าเขา
“คุณอา…” ซูหลิงยู่มองเฉินเฟิงอย่างกังวล เหมือนจะพูดแต่เงียบ เธอรู้สึกว่าเฉินเฟิงดูกร่างไป ต้วนหงน่ะระดับกลางหมิงจิ้งนะ ต่อให้ตัวต่อตัว เฉินเฟิงยังไม่แน่ว่าจะชนะ แล้วนี่หนึ่งต่อสี่ ต้วนหงน่ะระดับกลางหมิงจิ้ง อีกสามคนก็ระดับต้นหมิงจิ้ง
ต่อให้เฉินเฟิงเป็นระดับปลายหมิงจิ้ง จะชนะได้ต้องเหนื่อยมาก
“ไม่เป็นไร” เฉินเฟิงหันมายิ้มให้ซูห
