บทที่ 146 เฉินเฟิงเป็นแบ็คสำคัญ
“ระดับต้นหมิงจิ้งแล้วยังไงล่ะ ระดับต้นหมิงจิ้งจะสู้ระดับกลางหมิงจิ้งไม่ได้หรือไง?” เฉินเฟิงพูดหน้าจริงจัง บางทีในสายตาซูหลิงยู่ ระดับต้นหมิงจิ้ง กับระดับกลางหมิงจิ้ง มันมีทางขวางกั้นที่ไม่อาจข้ามได้ แต่สำหรับเขาแล้วทางที่ว่านี่เป็นแค่คูน้ำเล็กๆ ยกเท้าก็ก้าวข้ามได้แล้ว ตั้งแต่เขาเริ่มฝึกยุทธ ข้อเรียกร้องที่เซียวกั่วจงมีต่อเขาคือต้องยืนหนึ่งไร้คู่ต่อสู้ในระดับเดียวกัน
ดังนั้นในแต่ละระดับของเฉินเฟิง เขาสู้มายิบตา สำหรับเขาแล้ว การที่ระดับต้นหมิงจิ้งจะสู้กับระดับกลางหมิงจิ้ง มันง่ายมากเลย
“ได้ได้ได้ คุณอา ฉันเชื่ออา อาสามารถสู้กับคนระดับกลางหมิงจิ้งได้สบายเลยใช่ไหม” ซูหลิงยู่ยิ้มร่า แต่ในใจตัดสินใจแล้วว่า ไม่สามารถวางเดิมพันไปที่เฉินเฟิงคนเดียวได้ ถ้าอีกเดี๋ยวสถานการณ์ดูไม่ดี เธอจะรีบไปจองตั๋วไปแอฟริกา หนีจากจินหลิงซะคืนนี้เลย
เฉินเฟิงดูออกถึงแววตาไม่มั่นใจของซูหลิงยู่ แต่เขาขี้เกียจอธิบายอะไร รอเขาขึ้นเวทีประลอง เรื่องมันจะเปิดเผยออกมาเอง
“คุณอา พวกเราไปกันเถอะ การประลองเริ่มขึ้นแล้ว” ซูหลิงยู่ดึงแขนเสื้อเฉินเฟิงพลางบอก
ทั้งคู่มาที่หน้าเวที
ถึงพวกจ้าวตงยังคงไม่เชื่อว่าเฉินเฟิงเป็นจอมยุทธ์ แต่ในเมื่อซูหลิงยู่พูดแบบนี้แล้ว พวกเขาก็ตัดสินใจให้เฉินเฟิงขึ้นแทนเฝิงหยวน เพียงแต่ให้เขาเป็นแบ็ค ขึ้นประลองเป็นคู่สุดท้าย
แน่นอนว่าให้เฉินเฟิงเป็นแบ็ค ไม่ใช่เชื่อมือ
