มหรอ?” เฉินเฟิงทำหน้างง เมื่อกี้ยัยนี่ยังดีๆอยู่ไม่ใช่หรอ?
“พ่อฉันกับจินลิ่วอานพนันกัน เอาฉันเป็นรางวัล บอกว่าถ้าสถานที่ฝึกวิทยายุทธจินกังชนะสถานที่ฝึกวิทยายุทธเรา ฉันต้องแต่งงานกับลูกชายจินลิ่วอาน” ซูหลิงยู่บอก
“เธอไม่อยากแต่ง?” เฉินเฟิงเลิกคิ้วถาม
ซูหลิงยู่พยักหน้ารัวๆ: “คุณอา อาไม่รู้หรอกว่าลูกชายจินลิ่วอานนะ ตุ้งติ้งขนาดไหน คราวที่แล้วที่ฉันเจอเขานะ ยังทำนิ้วแบบพวกกระเทยใส่ฉันเลย ให้ตายฉันก็ไม่ยอมแต่งกับเขาหรอก”
ทำนิ้วแบบกระเทย? เฉินเฟิงทำหน้างง
“คุณอา ถ้าอาไม่ช่วยฉัน ฉันจะไปซื้อตั๋วเครื่องบินไปแอฟริกาแล้วนะ” ซูหลิงยู่บอก
“ไปแอฟริกาทำอะไร?” เฉินเฟิงยังงงๆ
“หนีการแต่งงานไง” ซูหลิงยู่ทำหน้าจริงจัง “ยังไงฉันก็ไม่ยอมแต่งกับนายกระเทยนั่นหรอก ถ้าคนสถานที่ฝึกวิทยายุทธจินกังชนะจริงๆ ฉันจะหนีงานแต่งไปทำงานที่แอฟริกา ฉันไม่เชื่อหรอกว่าพวกเขาจะไปจับฉันกลับมา”
เฉินเฟิงไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี ยัยเด็กนี่คิดได้นะ
“คุณอา อาทนเห็นสาวน้อยน่ารักอย่างฉันไปแอฟริกาคนเดียวจริงๆหรอ?” ซูหลิงยู่มองเฉินเฟิงตาปริบๆ ทำหน้าน่าสงสาร
“ทนได้สิ จะมีอะไรทนไม่ได้ล่ะ” เฉินเฟิงพูดจริงจัง
ซูหลิงยู่พูดไม่ออก: “อาบ้า อาทุเรศ ไม่สนอาแล้ว”
“เอาล่ะ ล้อเล่นน่า ในเมื่อเธอพูดแบบนี้แล้ว งั้นวันนี้ฉันจะให้คนสถานที่ฝึกวิทยายุทธจินกังเดินเข้ามาแต่โดนหามออกไปละกัน” เฉินเฟิงยิ้มบอก
“จริงหรอ?” ซูหลิงยู่มองเฉินเฟิงอย่างสงสัย พ
