บทที่ 140 ขี้ขลาดก่อนสู้
ปัจจุบันในโลกของศิลปะการต่อสู้ ผู้ที่เป็นจอมยุทธ์อย่างแท้จริงส่วนใหญ่ก็มักจะมีการสืบทอดกันมา ไม่ใช่เป็นการสืบทอดนิกายก็คือการสืบทอดทางตระกูล นิกายและตระกูลก็จะเลือกเด็กที่มีรากเคล้าที่ดีเป็นพิเศษออกมา แล้วตอนที่เด็กเริ่มมีอายุห้าหกขวบก็จะให้เด็กหมองยาสมุนไพร และสร้างรากฐานวิธีศิลปะให้ แล้วตอนอายุเจ็ดแปดขวบ ก็เริ่มให้พวกเขาฝึกฝนวิชาศิลปะการต่อสู้อย่างเป็นทางการ และฝึกฝนให้เนื้อหนังแข็งแรง และสร้างรากฐานให้แข็งแรง
ไม่ว่าจะเป็นฤดูร้อนหรือฤดูหนาว ก็ต้องฝึกฝนศิลปะการต่อสู้อย่างขะมักเขม้นทุกวัน และอย่างน้อยต้องฝึกสิบสองชั่วโมงต่อวัน
ต่อให้จะเป็นการฝึกฝนที่โหดเหี้ยมมาก และมีคนมากมายที่อาจจะไม่สามารถกลายเป็นจอมยุทธ์ได้ มีเพียงพร้อมสวรรค์และโอกาส
สามารถทำให้เห็นได้ว่า หนทางของการฝึกศิลปะการต่อสู้มียากเย็นแค่ไหน
เฉินเฟิงมาถึงตรงประตู ก็ถูกลูกศิษย์พวกนั้นดักไว้
“วันนี้สถานที่ฝึกวิทยายุทธไม่ทำการ ถ้าคุณอยากจะมาสมัครเป็นศิษย์ที่นี่ ก็ต้องเปลี่ยนเป็นวันอื่น” เยาวชนคนหนึ่งที่สูงใหญ่จึงคลายยิ้มอ่อนๆ แล้วพูดขึ้น เฉินเฟิงไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้าของผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ ดังนั้นเยาวชนที่สูงใหญ่คนนี้จึงคิดว่าเขาเป็นแค่บุคคลธรรมดาที่จะมาเรียนวิชาการต่อสู้ที่สถานที่ฝึกวิทยายุทธเห้าหรัน
เฉินเฟิงส่ายหัว แล้วยิ้มพลางพูดขึ้น “ฉันไม่ได้จะมาสมัครเป็นลูกศิษย์ของสถานที่ฝึกวิทยายุทธ ฉันมาหาคนข