อนดูแล้ว ตัวเองโง่มากจริงๆ ใบหน้าของหลี่เสว่รู้สึกแสบร้อนขึ้นมาทันที
เธอกลับด่าคนอื่นไม่สามารถหาเงินมาหนึ่งล้านต่อหน้าผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของคฤหาสน์นานาชาติจิ่วหลง แล้วยังดูถูกคนอื่นว่าไม่มีปัญญาทำบัตรสมาชิกวีไอพีของคฤหาสน์นานาชาติจิ่วหลง ต่อให้หัวสมองถูกประตูหนีบก็ไม่ควรทำแบบนี้
สวีตงเหลียงทำเสียงอันเย็นชาในลำคอ กลับไม่ได้พูดอะไรอีก ความเป็นจริงแล้ว คนอย่างพวกเขา ตอนนี้ก็เป็นปลาบนเขียงกันหมด จึงทำได้เพียงอธิษฐานภาวนาให้เฉินเฟิงอย่าคิดถึงพวกเขา ไม่อย่างงั้น พวกเขาคงไม่มีใครหนีรอดแน่นอน
หลังจากที่ส่งเสี้ยเมิ่งเหยาไปที่โรงพยาบาล เฉินเฟิงก็ได้โทรหาหลิวหวั่นเหมย จากนั้นก็ให้หลิวหวั่นเหมยมาจากชางโจว
ถึงแม้บาดแผลของเสี้ยเมิ่งเหยาดูๆ แล้วเหมือนจะไม่ค่อยหนัก ทว่าเฉินเฟิงก็ยังปฏิบัติกับเธออย่างระมัดระวังและให้ความสำคัญ หลิวหวั่นเหมยเป็นลูกศิษย์ของแพทย์แผนจีนซุนซีฉือ คนที่มีฝีมือทางการแพทย์ที่ล้ำกว่าเธอ ทั้งมณฑลเฉียนหนาน ก็คงมีแค่สามคนเท่านั้น
หลังจากผ่านไปสามชั่วโมง หลิวหวั่นเหมยก็มาถึงโรงพยาบาล และเริ่มตรวจดูอาการบาดแผลของเสี้ยเมิ่งเหยา
บนเตียงผู้ป่วย เสี้ยเมิ่งเหยามีสีหน้าที่ขาวซีด สีหน้าของเธอดูกระวนกระวายมากๆ เฉินเฟิงที่กำลังมองเธอก็รู้สึกเจ็บปวดใจ
หลังจากที่จัดการเรื่องของจินลิ่วอานเสร็จ ก็รีบส่งเสี้ยเมิ่งเหยากลับจินหลิง ในใจของเฉินเฟิงอยากจะพูดอะไรออกมา เขาสังเกตเห็นว่า แผ่นดินจินห
