เสี้ยเมิ่งเหยาจากชางโจวมาไม่กี่วัน ทั้งสองพ่อลูกนี้ก็นั่งไม่นิ่ง แล้วเริ่มเอาโปรเจคยู่ฉวนซานมาสร้างผลพลอยได้แล้ว
ถ้าพูดตามปกติ ถ้าอยากจะรับเหมาก่อสร้างโปรเจคยู่ฉวนซาน ทุกๆ จุดของไซด์งานอย่างน้อยต้องงบสิบล้าน แม้กระทั่งยี่สิบล้านยังถือว่าไม่ได้กล่าวเกินไป ทว่าเสี้ยฉี่ชาวกลับตายในราคาที่ต่ำไปแค่ห้าล้าน ทำให้เห็นว่าพวกเขากำลังร้อนใจ เพราะว่าถ้าเสี้ยเมิ่งเหยากลับไป ต้องไม่มีทางให้พวกเขารับเหมาออกไปในราคานี้แน่นอน
อีกอย่างการขายราคาต่ำยังเป็นบริษัทรับเหมาก่อสร้างที่ไม่มีบัตรอนุญาต ทำให้เห็นอย่างชัดเจนว่ายู่ฉวนซานจะต้องพังพินาศขนาดไหน
“ทางฝั่งหลินจงเหว่ย เป็นเพราะไม่ได้รับคำสั่งที่ชัดเจนจากคุณชาย ดังนั้นจึงไม่ได้ขัดขวางสองพ่อลูกเสี้ยฉี่ชาวค่ะ” หลิวหวั่นเหมยพูดขึ้นต่อ
เฉินเฟิงพยักหน้า ยังไงหลินจงเหว่ยคือคนของตระกูลเฉิน ไม่ใช่คนของเขา เรื่องนี้ แน่นอนว่าคงไม่สามารถออกหน้าออกตาทั้งหมดได้ แต่ว่าในใจของเฉินเฟิงรู้ดี แค่สองพ่อลูกเสี้ยฉี่ชาวยังไม่มีความล้านั้นพอ เรื่องนี้ต้องมีคนอยู่เบื้องหลัง ต้องได้รับการตอบตกลงจากเสี้ยหยุนเสิ้งแน่นอน
ดูๆ แล้วเสี้ยหยุนเสิ้งไอ้แก่เจ้าเล่ห์นี่คงจะอยู่ไม่สงบแน่นอน แล้วยังต้องถือโอกาสเรื่องนี้ไปทดลองกับความอดทนของตัวเอง เฉินเฟิงจึงอดไม่ได้ที่จะแสยะยิ้มอย่างเย็นชา ก็ดี รอให้ฉันไปชางโจว จะให้แกรู้ซึ้งว่าความอดทนของฉันมันมีขีดจำกัด!
หลิวหวั่นเหมยจากไปไม่นาน เสี้ยเมิ
