บทที่ 135 ล่อหมาป่าเข้าบ้าน
ตู้จื่อถึงรู้สึกกระวนกระวายขึ้นมา ทีแรกเขายังไม่ได้กังวลเกี่ยวกับเฉินเฟิงสักเท่าไหร่ และรู้สึกว่าหยางไท่ต้องเลือกที่จะอยู่ตรงกลางระหว่างเขากับเฉินเฟิง ยังไงเขาก็ถือว่ามีตระกูลตู้อยู่เบื้องหลัง ต่อให้หยางไท่จะให้ความสำคัญกับเฉินเฟิงมากแค่ไหนก็คงไม่อยากจะสร้างเรื่องบาดหมางใจกับตระกูลตู้
ทว่าตอนนี้ดูจากท่าทางของหยางไท่แล้ว ทำให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเขาไม่ผ่านกระบวนการความคิดที่จะครุ่นคิดถึงตระกูลตู้เลยสักนิด!
จริงๆ แล้ว ตอนนี้คนอื่นก็ไม่ได้โง่ หยางไท่ทำท่าทางที่เคารพเฉินเฟิงมากขนาดนี้ พวกเขาก็เห็นอยู่ในสายตาอยู่แล้ว
ทว่าหยางไท่คือใคร?
เป็นองค์รัชทายาทในจินหลิง！
อย่างน้อยก็ถือว่าเป็นคุณชายที่มีอำนาจที่สุดในจินหลิงเลยก็ไม่ได้การพูดเกินจริง
พวกเขาเคยเห็นแบบนี้สักที่ไหน หยางไท่จะพูดกับคนอื่นด้วยน้ำเสียงแบบนี้?
และตู้จื่อถึงยืนใกล้กับวัยรุ่นพวกนี้หน่อย แต่ละคนต่างก็สามารถตีตัวออกห่างจากตู้จื่อถึง คนพวกนี้ที่ร่ำรวยเป็นอันดับสองของจินหลิง พวกเขาก็ไม่ได้โง่อยู่แล้ว ตอนแรก พวกเขาไม่ได้เห็นว่าท่าทีของหยางไท่ผิดปกติยังไง แน่นอนถ้าพวกเขารู้แบบนี้ต้องไม่ไปเข้าข้างตู้จื่อถึง แล้วมาต่อต้านเฉินเฟิงที่เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดอยู่แล้ว
ทว่าตอนนี้ ท่าทีของหยางไท่กลับทำให้เห็นอย่างชัดเจนว่า ฐานะของเฉินเฟิง กลัวว่าต้องเป็นฐานะที่พวกเขาเองก็คาดคิดไม่ถึงแน่นอน ต่อให้เอาพวกเขามัดไว
