วรรค์ที่ห้อยอยู่ตรงลำคอโดยไม่รู้ตัว ครั้นแน่ใจแล้วยันว่ายังหมุนเวียนพลังปราณอยู่ ความรู้สึกหวาดระแวงจึงผ่อนคลายลงเพียงเล็กน้อย
“ยันต์ยังคงหมุนเวียนอยู่ แปลว่าฝ่ายตรงข้ามยังไม่อาจคำนวณถึงเรา…”
แม้จะพูดเช่นนั้น แต่อานุภาพของยันต์เทวะเอกะปราณบรรพสวรรค์ก็ย่อมมีขอบเขตจำกัด
เพราะหากจะกล่าวให้แม่นยำ มันหาใช่การตัดขาดเหตุและผลอย่างแท้จริงไม่ หากแต่เป็นการบดบังต่างหาก กล่าวคือมันจะสวมทับเส้นเหตุและผลปลอมลงบนร่างของลวี่หยาง เพื่อบรรลุผลในการป้องกันตัว
ท้ายที่สุด หากตัดขาดเหตุและผลโดยสิ้นเชิง ก็จะยิ่งสะดุดตาเกินไป
ฉะนั้นเมื่อผู้บำเพ็ญเพียรขั้นวางรากฐานคำนวณถึงเขา จึงใช่ว่าจะไร้ผลโดยสิ้นเชิง หากแต่จะคำนวณได้ผลลัพธ์ที่ไร้ซึ่งช่องโหว่ ทว่าเป็นผลลัพธ์เท็จโดยสมบูรณ์
ข้อดีก็คือสามารถหลบซ่อนได้แนบเนียนยิ่งขึ้น ข้อเสียก็คือไม่อาจตัดผลกระทบจากผู้บำเพ็ญเพียรขั้นวางรากฐานได้อย่างเด็ดขาด
ครั้นคิดถึงตรงนี้ ลวี่หยางก็มีคำตอบอยู่ในใจแล้ว “เช่นนั้นก็แปลว่าฝ่ายตรงข้ามหาได้จงใจมุ่งเป้าต่อข้า หากแต่เป็นข้าที่พลอยถูกพัดพาเข้าไปด้วยอย่างไม่คาดคิด?”
หากเป็นเช่นนี้ เรื่องเกี่ยวกับหยกวิเศษเสวียนพิ่นไท่อินก็สามารถอธิบายได้แล้ว
มิใช่ว่าเขาโชควาสนาพรั่งพร้อม หากแต่มีผู้จงใจส่งของสิ่งนี้มาถึงมือเขา เพื่อใช้เขาเป็นสื่อบรรลุวัตถุประสงค์บางประการที่ไม่อาจเปิดเผยได้
“วัตถุประสงค์ใดกัน?”
สายตาลวี่หยางหันไปทางศพของโอวหยางฮ่าว
