เขาเป็นผู้ชายที่เก่งที่สุดบนโลกใบนี้ที่ฉันเคยเจอ ฉันไม่มีวันไปจากเขา ทั้งชีวิตนี้ฉันไม่มีวันไปจากเขา” เสี้ยเมิ่งเหยาส่ายหน้าแล้วพูดขึ้น เธอสงสารเขามากจริงๆ สำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นกับโจวเซ่าฟึง แต่ความสงสาร ไม่ได้หมายความว่าเธอจะยอมเสียสละตนเองเพื่อให้โจวเซ่าฟึงสมหวัง
โจวเซ่าฟึงขมวดคิ้ว “เมิ่งเหยา ทั้งคุณและผมต่างก็เป็นคนที่ถูกทำร้ายในชีวิตแต่งงาน คุณโกหกผมแบบนี้มันมีความหมายหรอ? สามีของคุณเป็นยังไง ผมได้ฟังมาหมดแล้ว เขาเป็นคนไร้ประโยชน์ ที่ไม่มีวันทำให้คุณมีความสุข！”
เสี้ยเมิ่งเหยาส่ายหน้า แล้วก้าวถอยหลัง
“เมิ่งเหยา ขอร้องล้ะ คุณให้โอกาสผมอีกสักครั้งได้ไหม ผมชอบคุณจริงๆ” อารมณ์ขอวโจวเซ่าฟึงคลุ้มคลั่งเล็กน้อย ขณะที่พูดเขาก็ยื่นมือมาจับเสี้ยเมิ่งเหยา
“ให้เกียรติกันด้วย！”
เสี้ยเมิ่งเหยาโมโหเล็กน้อย เธอสะบัดมือโจวเซ่าฟึงทิ้ง
“โจวเซ่าฟึง！คุณกำลังทำอะไรของคุณ？！”เวลานี้ เสียงแหลมร้องตะโกนดังขึ้น
หญิงสาวแต่งหน้าหนาขี่ม้าตัวสีดำมา หญิงสาวสวมชุดออกกำลังกายสีดำทั้งชุด หุ่นของเธอร้อนแรงมาก หน้าตาของเธอก็สวยสง่ามาก ข้อบกพร่องเดียวที่สวยไม่พอของเธอก็คือ ดวงตาสามเหลี่ยมกลับด้าน ที่ทำให้เธอดูใจร้าย และทำให้คนมองดูด้วยความอึดอัด
เมื่อเห็นตู้จื่อเยว่ โจวเซ่าฟึงวิญญาณหลุดออกจากร่างทันที เขาดึงมือของตนเองกลับมา แล้วรีบพูดอธิบาย：“ที่รัก คุณฟังผมก่อน ไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิด……”
“เพี๊ยะ”
โจวเซ่าฟึงยังไม่ท
