แล้วเฉินเฟิงล้ะ เฉินเฟิงมีใครบ้าง?
สีหน้าของหวังเจียเมิงเปลี่ยนไปมาไม่แน่นอน แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไร มีแค่เธอคนเดียวเท่านั้นที่รู้ดีว่า เวลานี้เธอไม่สามารถทำอะไรเฉินเฟิงได้ สามีของเธอไม่ใช่เถ้าแก่ถ่านหิน อีกทั้งเธอกับสวีตงเหลียง ก็เป็นแค่คู่นอนกันเท่านั้น สวีตงเหลียงไม่มีวันทำอะไรเฉินเฟิงเพื่อเธอแน่นอน
และในเวลานี้เอง เสียงโทรศัพท์ของสวีตงเหลียงดังขึ้น หลังจากมองดูหน้าจอโทรศัพท์แล้วนั้น สีหน้าของสวีตงเหลียงเปลี่ยนไปมา ทำไมถึงเป็นตู้จื่อเยว่？
ถึงแม้ว่าจะแปลกใจ แต่สวีตงเหลียงก็ยังคงรับสาย：“พี่เยว่ พี่โทรมาหาผมได้ยังไง?”
เห็นท่าทีของสวีตงเหลียงที่แลดูเคารพนั้น ทุกคนอดไม่ได้ที่จะสงสัย พี่เยว่คนนี้คือใคร? ดูเหมือนว่าสวีตงเหลียงจะกลัวมาก
“สวีตงเหลียง เสี้ยเมิ่งเหยาอยู่กับนายใช่ไหม?” ท่าทีของตู้จื่อเยว่นั้นดูหยิ่งทะนงมาก ไม่ได้ตอบคำถามสวีตงเหลียงในทันที
สวีตงเหลียงหันไปมองเสี้ยเมิ่งเหยา จากนั้นพูดเสียงเบา “พี่เยว่ เมิ่งเหยาเธออยู่กับผม”
“พาเธอมาที่คฤหาสน์นานาชาติจิ่วหลง！”ตู้จื่อเยว่พูดด้วยน้ำเสียงออกคำสั่ง พูดจบยังไม่ทันรอให้สวีตงเหลียงพูดอะไร ก็ตัดสายไปทันที
สวีตงเหลียงขมวดคิ้วเป็นปม ตู้จื่อเยว่รู้ได้ยังไงว่าเสี้ยเมิ่งเหยาอยู่ที่นี่ ใครเป็นคนปล่อยข่าวนี้
“พี่เหลียง ใครคะ?” หวังเจียเมิงถามขึ้นโดยไม่ใส่ใจ
“ตู้จื่อเยว่” สวีตงเหลียงฝืนยิ้มแล้วพูดขึ้น
“ตู้จื่อเยว่？！”
“ตู้จื่อเยว่ที่เรียนภาควิช
