ตอนที่ 118 เมาเหล้า
“ดื่มต่อ” เฉินเฟิงยิ้มและพูดขึ้น สวีตงเหลียงหาที่ตายจริงๆ ท้าอะไรกับเขาไม่ท้า ต้องมาท้าดื่มเหล้า เขาฝึกวิชาพลังลมปราณมานาน ไม่ว่าจะดื่มเหล้าขาวมากเท่าไหร่ พลังลมปราณของเขาก็จะขับออกมาได้หมด หรือจะเรียกได้ว่าพันแก้วไม่มีล้ม
สีหน้าของสวีตงเหลียงเปลี่ยนไป แต่ไม่พูดอะไรต่อ หยิบแก้วขึ้นมาดื่มจนหมด แต่ครั้งนี้ เขากลับไม่รู้สึกสบายเหมือนสองแก้วที่ผ่านมา รู้สึกว่าใบหน้าเริ่มร้อนผ่าว
แม้ว่าเขาจะคอแข็ง แต่ก็ไม่ดีจนถึงขั้นดื่มเหล้าขาวเหมือนน้ำเปล่าได้
“ยังดื่มต่อได้อีกไหม?” เฉินเฟิงมองสวีตงเหลียงอย่างอดขำไม่ได้
“ทำไมจะดื่มไม่ได้! ฉันเพิ่งจะเริ่มอุ่นเครื่อง” สวีตงเหลียงฝืนทนต่อ
“ขอให้เป็นแบบนั้นจริงๆนะ” เฉินเฟิงหัวเราะ จากนั้นเปิดเหมาไถขวดต่อไป เงยหน้าขึ้น กระดกดื่มเข้าไป
สายตาของทุกคนมองตรงไป จนรู้สึกเหมือนว่าเฉินเฟิงกำลังดื่มน้ำเปล่า
“ปั้ง!”
สวีตงเหลียงขว้างแก้วเหล้าลงไปบนโต๊ะอย่างแรง หน้าแดงหูแดงมองไปที่เฉินเฟิง
เฉินเฟิงยกเหมาไถขึ้นมาดื่มต่อจนหมด
ทั้งสองสลับกันดื่มไปมา ภายในเวลาสามนาที ขวดเหล้าขาวเปล่าแปดใบก็วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะ
เฉินเฟิงดื่มเหมาไถคนเดียวแปดขวด แต่สวีตงเหลียง แม้ว่าจะดื่มน้อย แต่รวมกันก็เกือบสองกรัมแล้ว
เมื่อเห็นเฉินเฟิงมีท่าทีเหมือนคนปกติทั่วไป สวีตงเหลียงกลับหน้าแดงเหมือนตูดลิง เห็นได้ชัดว่าเหล้าขาวเริ่มออกฤทธิ์แล้ว ภาพตรงหน้าของสวีตงเหลียงในตอนนี้ มีเ
