้ว่าเฉินเฟิงจะดื่มไม่ได้ ก็ต้องฝืนบอกว่าตัวเองดื่มได้ ไม่เช่นนั้น เขาคงไม่มีทางสู้หน้าเสี้ยเมิ่งเหยาได้แน่นอน
สวีตงเหลียงรู้สึกตื่นเต้นดีใจ หวังเจียเมิงแม่สาวน้อยคนนี้ชักจะมีประโยนชน์ขึ้นมาเสียแล้ว
“เป็นยังไง คุณเฉิน กล้าเทียบกันไหม ว่าใครคอแข็งกว่ากัน? แน่นอนว่า ถ้าคุณเฉินไม่กล้า ก็บอกกันมาตรงๆ ฉันไม่บังคับ” สวีตงเหลียงหัวเราะชอบใจ เล่ห์อุบายของเขา เฉินเฟิงมีเพียงสองตัวเลือกเท่านั้น หากไม่ยอมแพ้ไปเลย ก็ต้องแข่งดื่มเหล้ากับเขา ถ้าแข่งดื่ม สวีตงเหลียงไม่เคยเกรงกลัวใครมาก่อน ไม่ต้องพูดถึงเฉินเฟิง หากจะให้มีเฉินเฟิงรวมกันสิบคน ก็ไม่เทียบไม่ได้กับเขาดื่มคนเดียว
รอให้เฉินเฟิงดื่มจนเมา เขามีวิธีจะทำให้เฉินเฟิงต้องขายหน้า และเขาจะได้สนุกกับเสี้ยเมิ่งเหยาได้อย่างสบายใจ เป็นไปได้ว่า เขาอาจจะพาหวังเจียเมิงสาวเซ็กซี่ และเมิ่งเหยาไปเล่นสนุกพร้อมกันทีเดียว
“นายแน่ใจว่าจะแข่งดื่มกับฉัน?” สีหน้าของเฉินเฟิงแปลกไป
“ทำไม? นายไม่กล้า?” สวีตงเหลียงยักคิ้วขึ้น
เฉินเฟิงส่ายหน้า พูดต่อ : “ทำไมจะไม่กล้า ฉันแค่กลัวนายเสียใจภายหลัง”
“เสียใจ?” สวีตงเหลียงหัวเราะเยาะ “ในพจนานุกรมของฉันสวีตงเหลียง ไม่มีคำว่าเสียใจ!”
