คฤหาสน์หัวฉีก็กลัวหัวหดขนาดนั้น โชคดีที่ตอนนั้นไม่คบกับเขา
“พี่เหลียงเลี้ยง? จริงรึเปล่าเนี่ย?” คนที่คิดเหมือนจางจุ้นมีมากมาย แต่พวกเขาไม่รู้ว่าวันนี้สวีตงเหลียงเป็นคนออกเงินให้ ดังนั้นเมื่อได้ยินชื่อคฤหาสน์หัวฉีขึ้นมา จึงรู้สึกเริ่มลังเล
สวีตงเหลียงเหลือบตามองอย่างไม่สบอารมณ์ จากนั้นยิ้มและพูดขึ้น “จริงแท้แน่นอน ทุกคนเป็นเพื่อนของฉัน ฉันจะหลอกทุกคนไปทำไมกัน พอไปถึงคฤหาสน์หัวฉีแล้ว ทุกคนอยากกินอะไรก็สั่งได้ตามสบาย! ฉันเลี้ยง!”
“พี่เหลียงสายเปย์!”
“พี่เหลียงรวยจังเลย ว่างๆพาน้องไปเลี้ยงบ้างสิ”
ในตอนนั้น พวกเพื่อนผู้ชายตกอับต่างพากันมาพูดเอาอกเอาใจสวีตงเหลียง ไม่นานนัก สวีตงเหลียงกลับกลายเป็นศูนย์กลางของทุกคน
สวีตงเหลียงหน้าแดงก่ำ โบกมือ พูดด้วยความถ่อมตัว “มีเงินไม่มีเงินนั่นอีกเรื่องหนึ่ง แต่ถ้าทุกคนมีเรื่องเดือดร้อนอะไร หรืองานที่ทำอยู่ไม่ค่อยดีนัก มาหาฉันได้เสมอ ที่บริษัทของฉันยังมีตำแหน่งงานเงินเดือนหลักหมื่นอยู่หลายอัตรา เห็นแก่เพื่อนๆร่วมชั้น ตำแหน่งพวกนี้ ถ้าทุกคนอยากมาสมัคร ก็สามารถเข้าทำงานได้เลย ไม่ต้องสัมภาษณ์”
“พี่เหลียงเศรษฐีตัวจริง”
“ยังจะเรียกพี่เหลียงอีก เรียกท่านประธานเหลียงสิ”
“ใช่ๆๆๆ ท่านประธานเหลียง”
ทุกคนต่างพูดเอาใจเขาอีกครั้ง ชื่นชมจนสวีตงเหลียงแทบจะลอยขึ้นฟ้า
จางจุ้นที่อยู่ด้านข้างยิ้มแห้ง ด้วยความไม่ชอบใจ สมัยเรียน เขากับสวีตงเหลียงเป็นที่ชื่นชอบของสาวๆเหมือ
