คนอื่นทำมาแล้วไม่ใช่แค่ครั้งสองครั้ง แต่ทุกครั้ง ก็เป็นเขาที่ออกหน้ามาช่วยแก้ไขปัญหา
แต่ครั้งนี้ กลับเห็นได้ชัดว่าเตะลงบนแผ่นเหล็ก
“อย่างนี้แล้วกัน ไอ้น้อง ฉันก็จะไม่ทำให้นายลำบากใจ นายใช้มือไหนตบเมียของฉัน นายก็ตัดมือนั้นทิ้งซะ ถือซะว่าชดใช้ให้กับเมียของฉัน” ฉินหู่พูดพร้อมหรี่ตาลง คำพูดของเขาเพียงแค่หยั่งเชิง หากเฉินเฟิงยอมที่ตัดมือ ก็เห็นได้ชัดว่าเฉินเฟิงไม่ได้มีความมั่นใจอะไร เมื่อกี้ก็แค่เสแสร้ง นอกจากที่เขาต้องการมือหนึ่งข้างของเฉินเฟิงแล้ว เขายังจะต้องการชีวิตของเฉินเฟิงด้วย
แต่หากเฉินเฟิงไม่ยอมอ่อนให้ งั้นเขาจะลองคิดดู ว่าเฉินเฟิงมีผู้หนุนหลังที่ไม่ธรรมดาอยู่จริงๆเหรอ
“ที่รัก ฉันไม่ต้องการมือของเขา！ฉันต้องการฆ่าเขา！” หยานชุนเหมยรีบตะโกนพูดด้วยน้ำเสียงที่แหลมคม เขากลับไม่รู้ความคิดที่แท้จริงของฉินหู่เลย ยังคิดว่าฉินหู่วางแผนจะไว้ชีวิตเฉินเฟิงจริงๆอีก
“หุบปาก！” ฉินหู่มองไปทางหยานชุนเหมยด้วยท่าทางที่ไม่พอใจเล็กน้อย เมียโง่ๆอย่างนี้ วันๆก็รู้จักแต่จะสร้างปัญหาให้เขา
หยานชุนเหมยหุบปากเงียบทันที แม้แต่หน้าของฉินหู่เธอก็ยังไม่กล้ามอง
“ไอ้น้อง คิดได้แล้วหรือยัง？หากนายไม่กล้าที่จะลงมือเอง ฉันทำแทนนายได้” ฉินหู่พูดอย่างยิ้มกรุ้มกริ่ม แต่หากเฉินเฟิงแสดงท่าทางที่ยอมอ่อนให้ งั้นเขาก็ยิ่งจะฉีกเฉินเฟิงเป็นชิ้นๆ
เฉินเฟิงส่ายหน้า พูดอย่างยิ้มๆ : “ฉันคิดว่าข้อเสนอของเมียนายไม่เลวเลยน่ะ นาย……อ
