งเถอะ” เห็นความลำบากใจของเฉินเฟิง ทันใดนั้นเสี้ยเมิ่งเหยาก็พูดออกมา
“รอจนกว่าคุณพร้อมที่จะบอกฉัน ค่อยบอกก็ได้”เสี้ยเมิ่งเหยาพูดอย่างสงบ ในความเป็นจริงเธอก็กลัวที่จะรู้คำตอบ หากเธอยอมรับความลับของเฉินเฟิงไม่ได้ ก็หมายถึง ความเป็นสามีภรรยาระหว่างเธอกับเฉินเฟิงก็คงต้องถึงจุดจบ
เธอยอมที่จะถูกปิดบังแบบนี้ดีกว่า จะว่าไป เธอตกหลุมรักเฉินเฟิงอย่างหมดหัวใจ เธอชอบทุกวันที่เธออยู่กับเฉินเฟิง เธอ….ไปจากเฉินเฟิงไม่ได้แล้ว
และเห็นได้ชัดว่าเฉินเฟิงมีภูมิหลังที่น่ากลัว เดิมทีเขาควรมีความสุขกับชีวิตที่ร่ำรวย แต่เขาเต็มใจที่จะอยู่ในตระกูลเฉินเป็นเวลาสามปี ถูกเยาะเย้ย ถูกเรียกว่าเป็นสุนัขในตระกูลเสี้ยเป็นเวลาสามปี ไม่เคยบ่นเลยสักคำ
เฉินเฟิงต้องการอะไร? สมบัติของตระกูลเสี้ยเหรอ?
ไม่ใช่！ตระกูลเสี้ยไม่มีสมบัติอะไรเลย ไม่ได้อยู่ในสายตาเฉินเฟิงเลยสักนิด！
เสี้ยเมิ่งเหยารู้ดี เฉินเฟิงอยู่ในตระกูลเสี้ยสามปีนี้ ทั้งหมดก็เพื่อเธอ！
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ จะถามไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร เสี้ยเมิ่งเหยารู้ดีที่สุดก็คือ เฉินเฟิงรักเธอ！
แค่นี้ก็พอแล้ว
“เสี้ยเมิ่งเหยา สักวันหนึ่งผมจะอธิบายทุกอย่างกับคุณ เชื่อผม วันนั้นจะไม่ไกลเกินไป!”เฉินเฟิงพูดด้วยสีหน้าที่ดูสับสน
“อืม ฉันเชื่อคุณ” เสี้ยเมิ่งเหยาพูดออกมาเบาๆ รอยยิ้มที่อ่อนโยนปรากฏบนใบหน้า
สวีเฟยหรงที่อยู่ข้างๆถอนหายใจอย่างไม่ได้ตั้งใจ เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่อิจฉา สามปีก่อน เธอค
