ให้ดีๆ เย็นนี้ไม่ต้องกลับมาแล้ว” หลิ่วจื้อโจวยังคงหัวเราะเหอะๆ
หลิ่วอีอีโมโหเล็กน้อย ไม่ต้องสงสัยเลย หลิ่วจื้อโจวมองว่าเธอเป็นแค่สินค้าชิ้นหนึ่ง ไม่ได้คำนึงถึงความรู้สึกของเธอเลย.
“พ่อ พ่อคิดว่าไป๋กว่างยี่จะต้องชนะแน่นอนใช่ไหม?” หลิ่วอีอียิ้มเยาะและถาม
“ลูก ลูกหมายความว่าไง?” รอยยิ้มบนใบหน้าของหลิ่วจื้อโจวหยุดนิ่ง
“พ่อ ถ้าฉันบอกพ่อว่า ตอนนี้ไป๋กว่างยี่อยู่ที่โรงพยาบาล ยังมีหยางชิง ยังถูกคนหักแขนไปข้างหนึ่ง พ่อจะเชื่อไหม?” หลิ่วอีอีหัวเราะเยาะ
“ลูก เรื่องนี้จะเอามาพูดเล่นไม่ได้นะ！”น้ำเสียงของหลิ่วจื้อโจวเปลี่ยนเป็นดุดันขึ้นเล็กน้อย
“เหอะ ไม่เชื่อพ่อก็ลองมาดูเองซิ！” หลิ่วอีอีหัวเราะเหอะๆ วางสายไปโดยปริยาย
ทั้งหมดเป็นเพราะหลิ่วจื้อโจว ถ้าไม่มีหลิ่วจื้อโจว ไม่แน่ เธอยังจะมีโอกาสสร้างความสัมพันธ์กับเฉินเฟิง แต่หลิ่วจื้อโจว กลับเพราะว่าเอาความคิดตัวเองเป็นใหญ่ ทำให้เสียโอกาสนี้ไป！
มีเสียงตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด ดังออกมา หลิ่วจื้อโจวผิดหวังเล็กน้อย แม้แต่หยางชิงก็ถูตีจนแขนหักไปข้างหนึ่ง?
จะเป็นไปได้ยังไง！
คนอื่นคงไม่รู้อำนาจบอดี้การ์ดของคฤหาสน์นานาชาติจิ่วหลง เขารู้ดี ตลอดจนเรื่องหยางชิงมีปืน เขาก็รู้หมด แต่ถึงจะเป็นเช่นนี้ หยางชิงก็ยังถูกตีจนแขนหักไปข้างหนึ่ง
สองคนนั้น ตกลงมีที่มาอย่างไร? ทันใดนั้นหลิ่วจื้อโจวก็ตื่นตระหนก จากนั้นเขาก็ค้นพบ ก่อนหน้านี้ตัวเองทำอะไรโง่ๆลงไป ทั้งที่ไม่รู้รายละเอียดขอ
