กไม่กี่นาที รอยยิ้มของไป๋กว่างยี่เริ่มดูลึกลับขึ้นมาทันที
“สวนนอก? ” หลิ่วอีอีรู้สึกตกใจเล็กน้อย นี่ก็ขับมาสิบกว่ากิโลแล้ว ไหนๆ ก็มีแค่สวนนอก คฤหาสน์นานาชาติจิ่วหลงจะใหญ่มากแค่ไหน? อีกอย่างได้ยินความหมายของไป๋กว่างยี่ คฤหาสน์นานาชาติจิ่วหลงยังอยู่ในสวนข้างใน ทว่าแต่ก่อนเธอกลับไม่เคยได้ยิน
“ใช่ สวนนอก! ” ไป๋กว่างยี่ยิ้มอย่างได้ใจ “จริงๆ คฤหาสน์นานาชาติจิ่วหลง ยังเป็นสวนด้านใน ธุรกิจที่เป็นธุรกิจสำคัญของสวนด้านในคฤหาสน์นานาชาติจิ่วหลง คนส่วนมากก็จะไม่รู้ว่าข้างในมีสวนอีก”
“สวนด้านใน มีเพียงบุคคลชั้นสูงที่ของจินหลิงจึงจะสามารถเข้าถึงได้” ไป๋กว่างยี่ทำน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโอ้อวด และขณะที่พูด เขาก็เหลือบตามองไปยังเฉินเฟิงและอาเหาที่อยู่ข้างหลัง แล้วพูดประชดขึ้น “พวกนายสองคนเป็นไอ้บ้านนอก ถือว่าดวงไม่เลว ไอ้หมากู้ตงเชินนั่น ก็ถูกฉันขังไว้ในสวนข้างใน เดี๋ยวถ้าได้เจอกู้ตงเชิน พวกนายก็ลืมตาให้กว้าง แล้วมองทิวทัศน์ด้านใน นี่เป็นสิ่งที่พวกนายจะได้เห็นเป็นครั้งสุดท้าย
เฉินเฟิงยิ้มอย่างตลก เขาถือว่าเข้าใจ ความมีเสน่ห์ของไป๋กว่างยี่อยู่ไหนกันแน่
ไม่ได้อยู่นอกเหนือจากสิ่งที่คาดคิดไว้เลย คุณชายลูกผู้ลากมากดีหุ้นกับไป๋กว่างยี่ในการสร้างคฤหาสน์นานาชาติจิ่วหลงนี้ออกมา พวกคุณชายที่มีฐานะ ยังไงเบื้องหลังของพวกเขาก็มีอำนาจมากมายอยู่แล้ว อำนาจพวกนั้นที่มีจึงเป็นที่พึ่งพาของไป๋กว่างยี่
พาขับไปอีกสองนา
