บทที่ 62 ซ่อนมีดสั้นในม้วนแผนที่
ในความเป็นจริง เสิ่นจุนเหวินในตอนนั้นแทบจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว
ก่อนจะถึงคืนนี้ เขาบอกคนทั้งเมือง ว่าเสี้ยเมิ่งเหยาจะต้องเปลี่ยนมาเป็นผู้หญิงของเขา แต่ในตอนนี้ เสี้ยเมิ่งเหยาที่อยู่ต่อหน้าเขากลับไปอิงแอบอยู่ในอ้อมกอดของผู้ชายอีกคน
เสิ่นจุนเหวินรู้สึกว่าใบหน้าของตัวเองคงเขียวไปหมดแล้ว
“เสี้ยเมิ่งเหยา หวานเลี่ยนกันเสร็จรึยัง?”เสิ่นจุนเหวินมองเสี้ยเมิ่งเหยาด้วยสายตาเย็นชา “หวานกันเสร็จแล้วก็กลับมาหาฉันได้แล้ว อย่าลืมว่าตอนนี้เธอเป็นผู้หญิง!”
ซ่อนมีดสั้นไว้ในม้วนแผนที่！（ใช้เพื่อเปรียบเปรยว่าเมื่อเหตุการณ์ดำเนินมาจนถึงจุดสิ้นสุด ข้อเท็จจริงย่อมปรากฏออกมา）
เสิ่นจุนเหวินฉีกหน้ากากออกจนหมด ในเมื่อเสี้ยเมิ่งเหยาจะดื้อด้านไม่เอามีดจี้ไม่ยอมทำ งั้นเขาเองก็ไม่จำเป็นต้องเสแสร้งต่อไป ยังไงในมือเขาก็ยังมีสัญญาที่ทำไว้กับหลินหลันอยู่ ขอแค่ยังถือสัญญาไว้อยู่ในมือ เสี้ยเมิ่งเหยาก็ต้องยอมเชื่อฟังแน่นอน
“เสิ่นจุนเหวิน ฉันไม่รู้ว่านายกับแม่ฉันไปตกลงอะไรกัน แต่ฉันจะขอบอกนายให้ชัดเจน ไม่ว่าจะมีข้อตกลงอะไร ฉันก็ไม่ยอมรับทั้งนั้น ทางที่ดีนายยอมแพ้ไปซะเถอะ!”เสี้ยเมิ่งเหยาพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง
“เสี้ยเมิ่งเหยา เรื่องที่แม่ของเธอเอาเงินฉันไปหนึ่งพันล้าน เธออย่าพูดว่าไม่รู้!”เสิ่นจุนเหวินน้ำเสียงเย็นเยือก เงินของเขามันได้ง่ายขนาดนั้นเลยรึไง?
“เรื่องเงินน่ะฉันให้แม่คืนให้นายเหมือน
