ลี่ยนไปเป็นความโกรธ พลางมองเฉินเฟิงแล้วพูดว่าเขาเตรียมเก้าอี้ไว้แค่สองตัวเท่านั้นเอง ตัวหนึ่งเป็นของตัวเอง ส่วนอีกตัวเป็นของเสี้ยเมิ่งเหยา ในตอนแรกเขาคิดว่าถ้าเกิดว่าเฉินเฟิงมาล่ะก็ จะให้เฉินเฟิงยืนอยู่ข้างๆ และมองเขากับเมิ่งเหยาดื่มด่ำกันไปเรื่อยๆ
ใครจะไปคิด เพราะว่าเสี้ยเมิ่งเหยาไม่ได้จับมือกับเขา เขาเลยอึ้งไป ตอนนี้เฉินเฟิงกลับไปนั่งอยู่ในที่ของตัวเอง ถ้ามันเป็นแบบนี้ จะให้เขาไปยืนเองหรือไง？
“บนเก้าอี้นี้มันมีชื่อคุณเขียนอยู่เหรอ？” เฉินเฟิงพูดเบาๆ เล่ห์เหลี่ยมตื่นๆ ของเสิ่นจุนเหวิน มันเด็กเกินไปแล้ว
“นี่……” สีหน้าของเสิ่นจุนเหวินแดงขึ้น แน่นอนว่าเก้าอี้มันไม่มีชื่อเขาเขียนอยู่ แต่ถ้าเกิดว่าตอนนี้เขาบังคับให้เฉินเฟิงออกไป มีแต่จะทำให้เขาดูใจแคบ เขาเลยไม่สามารถทำแบบนั้นได้ เขาเลยทำได้แค่ให้พนักงานเอาเก้าอี้มาเพิ่ม แล้ววางอยู่ตรงกลาง
แต่เมื่อเป็นแบบนี้ มันทำให้เขาดูเป็นส่วนเกินของเฉินเฟิงกับเสี้ยเมิ่งเหยา
ในขณะเดียวกัน มันโด่งดังมากจนการถ่ายทอดสดมันขึ้นไปถึงหนึ่งล้านแล้ว มันถือว่าหาดูได้ยากจริงๆ
“ไอคนไร้ประโยชน์นี่มาจริงๆ ด้วย！เขาไปเอาความกล้ามาจากไหนกันนะ？”
“คนก่อนหน้านี้ที่บอกว่าจะซื้อซูเปอร์คาร์กับคนที่บอกว่าจะกินขี้มันหายไปไหนแล้วนะ？เขามาแล้วนะ！”
“หน้าด้านจริงๆ เลย ภรรยาตัวเองมาเดทกับผู้ชายคนอื่น เขายังกล้ามาดูอีกเหรอ”
“นี่มันไม่ใช่แค่หน้าด้าน แต่ยังจนตรอกอีกด้วย！”
ถึงแม้ว่าจะไ
