แบบนี้หรอก ถ้าคุณอยากเจอเธอ อีกสักครู่ทำการประมูล คุณก็เสนอราคาดีๆแล้วคุณก็จะได้พบเจอเธอในทุกๆวัน”
“เฮ้ ฉันได้ยินมาว่าคุณเสี้ยและคุณนายหลินกำลังมีความสัมพันธ์ที่น่าอึดอัดกันอยู่นี่ เรื่องนี้น่ะคุณนายหลินเป็นคนที่จัดการ คุณเสี้ยนั้นไม่ได้ยินยอมไม่ใช่หรือ…” โจวต้าคังหรี่สายตามอง คนที่มาเข้าร่วมการประมูลนี้ไม่ได้เป็นคนโง่หรอก ดังนั้นสถานการณ์ของหลินหลันและเสี้ยเมิ่งเหยาก็ต้องสืบเสาะมาก่อน การประมูลครั้งแรกของเสี้ยเมิ่งเหยานั้นอาจมีเพียงหลินหลันคนเดียวที่เป็นผู้ควบคุมและจัดการทั้งหมดและไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเสี้ยเมิ่งเหยาเลย เมื่อถึงเวลาหากพวกเขาประมูลได้แต่กลับไม่ได้สาวสวยนั่นไม่ใช่เรื่องตลกเลย
“ประธานโจว ดูคุณพูดเข้าสิ เมิ่งเหยาเธอทะเลาะกับแม่ของเธอเล็กน้อย แต่อย่างไรพวกเขาก็เป็นแม่ลูกกัน ไม่มีความเกลียดชังในชั่วข้ามคืน หลังจากนั้นสองวัน เมิ่งเหยาก็คิดได้และเธอก็จะกลับมา” ซุนกุ้ยฟางยิ้มและอธิบาย ก่อนการประมูลเธอเตรียมพร้อมมาแล้วว่าจะจัดการกับปัญหาคำถามของเหล่าผู้ประมูลอย่างไร
“ดูเหมือนคุณจะไม่เข้าใจที่ฉันหมายถึงเหรอ? ฉันหมายความว่าถ้าฉันประมูลครั้งแรกของคุณเสี้ยแล้วและหากเธอไม่ยินยอมล่ะ? แล้วยังมีสามีของคุณเสี้ยอีก ทั้งสองก็ยังไม่ได้หย่ากันเลยใช่ไหม?” โจวต้าคังกล่าวต่อและคำถามนี้ของเขาเป็นคำถามภายในใจของผู้คนที่มาประมูล
“ประธานโจว คุณคิดเยอะไปแล้ว เนื่องจากเรากล้าประมูลครั้งแรกของเมิ่งเ