ิงไอ้ขยะนั่นไม่ได้เป็นลูกเขยคุณแล้วคุณก็จัดการประมูลเลย”
“ประมูล? ประมูลอะไร?” หลินหลันสับสน
“ประมูลลูกสาวคุณไง คุณเข้าใจ!” ซุนกุ้ยฟางยิ้มและกล่าว
หลินหลันตกตะลึง ซุนกุ้ยฟางมีความคิดที่ไม่ดีเช่นนี้ได้อย่างไร ประมูลหญิงสาวงั้นเหรอจะมีคนซื้อ? ถึงแม้ว่าเสี้ยเมิ่งเหยาจะสวยมาก และสถานะปัจจุบันของเธอไม่ใช่อย่างที่เคยเป็น แต่หลินหลันก็ไม่คิดว่าจะมีคนมาซื้อหญิงสาวประมูลหรอก
ดูเหมือนว่าหลินหลันกำลังคิดอะไรบางอย่าง ซุนกุ้ยฟางยิ้มและถาม “คุณกังวลว่าจะไม่มีใครสนใจเข้าร่วมสินะ?”
“แม้ว่าจะมีใครมาสนใจ เมิ่งเหยาเธอก็คงไม่กลับมา” หลินหลันยืนยันว่าเธอรู้จักนิสัยของลูกสาวเป็นอย่างดี ความบริสุทธิ์ยุติธรรมสำคัญกว่าสิ่งอื่นใด
“ถ้าคุณเต็มใจที่จะเสียสละตัวเอง เมิ่งเหยาจะมาแน่นอน” ซุนกุ้ยฟางยังคงกล่าวต่อ
“ฉัน..เสียสละตัวเอง?”
“ใช่ เมื่อเวลาประมูล คุณต้องเซ็นสัญญาที่เป็นประโยชน์ตามกฎหมายกับผู้ประมูล เมื่อผู้ประมูลจ่ายเงินลูกสาวของคุณจะต้องแสดงตัวเอาตัวเข้าแลกกับผู้ประมูล หากลูกสาวของคุณไม่มา คุณจะผิดสัญญา ผลที่ตามมาของการผิดสัญญานั้นคือการเข้าคุก!” ซุนกุ้ยฟางหรี่สายตาและกล่าว
“นี่ไม่ได้!” หลินหลันปฏิเสธโดยไม่ได้คิด หากว่าเสี้ยเมิ่งเหยาไม่มาถ้าเช่นนั้นเธอจะไม่ต้องติดคุกไปตลอดชีวิตหรือไง?