บทที่ 34 ฉีกปากของมึงให้เลอะ
คนทั้งหลายเพิ่งกลับมาถึงห้องไม่นาน ข้างในของอีกห้องหนึ่ง ก็มีชายที่รูปร่างแข็งแกร่งสักหลายคนเดินออกมา ตอนที่ได้เห็นชายสร้อยทองใหญ่ที่ตายแหล่ไม่ตายแหล่นอนอยู่บนพื้น สีหน้าของหลายคนนั้นเปลี่ยนแปลงอย่างมากโดยอัตโนมัติ
“พี่หลง!”
“พี่หลง คุณเป็นยังไงล่ะ?”
หลายคนนั้นรีบพยุงชายสร้อยทองใหญ่เข้าไปในห้อง
ในเวลานี้ ข้างในห้อง มีชายยิ่งใหญ่คนหนึ่งที่สวมใส่เสื้อเชิ้ตลายๆนั่งอยู่บนโซฟา ซ้ายขวาของผู้ชายทั้งสองข้าง ยังมีผู้หญิงงดงามแต่งหน้าหนาหลายคนที่สวมใส่กระโปรงสั้นๆนั่งอยู่
หลังจากได้เห็นสภาพย่ำแย่ของชายสร้อยทองใหญ่แล้ว สีหน้าของชายที่สวมใส่เสื้อเชิ้ตลายๆหนาวเย็นลงไปในทันที
“คนไหนทำ?!” ชายสวมใส่เสื้อเชิ้ตลายๆเอ่ยปากอย่างเย็นชา ผู้หญิงที่แต่งหน้าหนาอย่างงดงามหลายคนที่นั่งอยู่ข้างๆเขาอดไม่ได้หนาวสั่นขึ้นมา เห็นได้ชัดว่าเกรงกลัวชายสวมเสื้อเชิ้ตลายๆอย่างมาก
“ท่านเชิน ผมก็ไม่รู้ แต่ว่าพวกมันก็ต้องอยู่ในร้านอาหารนี้” ชายสวมสร้อยทองใหญ่เอ่ยปากอย่างไร้เรี่ยวแรง พิษความโกรธในตาไม่ปิดบังแม้แต่นิด
“ไปหาออกมาให้ได้ ฆ่าให้พวกมันตาย!”
ชายสวมใส่เสื้อเชิ้ตลายๆสะบัดมือใหญ่หนึ่งครั้ง พูดชวนขนลุก
โจวจิ้งหลงตั้งใจมาจากยู่โจวเพื่อพึ่งพิงเขาโดยเฉพาะ ก่อนหน้านั้น เขายังเอ่ยคำพูดว่า อยู่บนพื้นดินหนึ่งเอเคอร์สามส่วนนี้ของเมืองชางโจว เขากู้ตงเชินมีอำนาจในการตัดสินใจ แต่ว่าแค่พริบตาเดียว โจว
