ินเฟิง ก็เลยคิดว่าเฉินเฟิงคงจะเป็นเพียงยอดฝีมือลึกลับของตระกูลเสี้ยเท่านั้น
“เพี๊ยะ”
เฉินเฟิงตบไปที่หน้าของกู้ตงเชินทีหนึ่ง เพียงชั่วพริบตาเดียวก็มีฟันติดเลือดหลุดออกมาจากปากของกู้ตงเชินห้าหกซี่
“ผู้หญิงของแกเหรอ?” เฉินเฟิงยิ้มเสียงเย็น “แกคิดว่าตัวเองเป็นตัวอะไร!”
ใบหน้ากู้ตงเชินเต็มไปด้วยความอับอาย โดนตบหน้าต่อหน้าลูกน้องเยอะขนาดนี้ พูดได้ว่าศักดิ์ศรีของเขาหมดสิ้นแล้ว แต่ตอนนี้เขาก็ไม่กล้าพูดอะไรมาก
เขาไม่ใช่คนโง่ เมื่อกี้ตอนที่อาเหาไม่อยู่ เขาโดนเฉินเฟิงสั่งสอนมันก็เป็นเรื่องปกติ แต่ตอนนี้อาเหาอยู่ต่อหน้าเขา เฉินเฟิงก็ยังกล้าตีเขาต่อหน้าอาเหา ยังทำให้อาเหาแม้แต่เวลาไหวตัวก็ยังไม่มี อยู่ ๆ กู้ตงเชินก็รู้ตัวขึ้นมาแล้วว่า แม้แต่อาเหาก็คงจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเฉินเฟิง!
และเป็นอย่างเช่นกู้ตงเชินคาดไว้ ตอนนี้กล้ามเนื้อทั้งตัวของอาเหากำลังหดเกรงแล้ว ถ้าจะพูดว่าเมื่อกี้เฉินเฟิงแค่ทำให้เขาเกรงกลัว งั้นตอนนี้พละกำลังของ เฉินเฟิงก็มากพอที่จะทำให้เขาหวาดกลัวแล้ว
มันเร็วเกินไปแล้ว!
ความเร็วของเฉินเฟิงมันมากเกินไปแล้วจริง ๆ เร็วจนเขายังไม่ทันได้ตั้งตัว กู้ตงเชินก็ฟันหลุดออกมาห้าหกซี่แล้ว
ถ้าหากเขากับเฉินเฟิงดวลกันเพื่อความเป็นความตายแล้วละก็ โอกาสที่เขาจะมีชีวิตรอดคงจะมีเพียงน้อยนิด!
“น้องชาย ว่าข้อตกลงมาเลยดีกว่า จะให้ทำยังไงนายถึงจะยอมปล่อยพี่ใหญ่ของฉัน” อาเหาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดขึ้น
อ
