อมองเสี้ยเมิ่งเหยาที่ใบหน้าแดงก่ำ และหน้าอกกระเพื่อมแล้ว กู้ตงเชินก็เลียริมฝีปาก แล้วดึงกระชากอย่างแรงทีหนึ่ง ฉีกกระชากเสื้อผ้าของเสี้ยเมิ่งเหยาจนขาด
“ปัง!”
และในเวลานั้น เสียงดังก้องเสียงหนึ่งดังเข้ามา!
กู้ตงเชินรีบเงยหน้าขึ้น แต่กลับเห็นว่าประตูไม้เนื้อแข็งอบสีของห้องส่วนตัวแตกออกเป็นสี่เสี่ยงห้าแยกแล้ว!
ที่หน้าประตู มีคนรูปร่างสูงสง่าร่างหนึ่งยืนอยู่อย่างเด็ดเดี่ยวมั่นคง
