ทที่ 19 ของล้ำค่าชั้นเยี่ยม
เสี้ยห้าวนิ่งอึ้ง ผ่านไปสักครู่เขาถึงรู้สึกตัวกลับมา นี่กู้ตงเชินคือจะเอาผลกำไรของโครงการยู่ฉวนซานเหรอ
สามส่วน!
พอคิดชัดเจนแล้ว หน้าผากของเสี้ยห้าวก็มีเหงื่อเย็น ๆ ซึมออกมาเต็มไปหมดทันที กู้ตงเชินนี่มันสิงโตอ้าปากกว้างชัด ๆ พูดออกมาก็ขอสามส่วนเลย คิดเป็นมูลค่าแล้ว ตั้งหลายร้อยล้านเลยนะ
“ท่านเชิน คุณไม่ได้พูดเล่นใช่ไหม?” มุมปากของเสี้ยห้าวมีรอยยิ้มที่ดูน่าเกลียดกว่าร้องไห้ซะอีก จะต้องรู้ว่า โครงการยู่ฉวนซานถึงแม้จะมีที่ให้เงินรั่วไหลออกมาเยอะมาก แต่ว่าคนตระกูลเสี้ยทั้งบนทั้งล่างมีตั้งหลายร้อยคน ถ้าส่วนแบ่งแบ่งไปถึงมือทุกคน ก็เหลือไม่เท่าไหร่แล้ว พูดอย่างเกินไปหน่อยคือ พวกเขาสองคนพ่อลูกก็คงแบ่งได้ไม่ถึงสามส่วนหรอก
“นายดูฉันเหมือนกำลังพูดเล่นกับนายอยู่เหรอ?”
กู้ตงเชินมองเสี้ยห้าวอย่างเรียบ ๆ ทีหนึ่ง ตระกูลเสี้ยก็รู้สึกจิตใจสั่นไหว อยู่ ๆ ที่ปลายกระดูกสันหลังก็รู้สึกถึงความเย็นที่ทิ่มแทงกระดูกขึ้นมา
กู้ตงเชินไม่ใช่พวกอันธพาลที่ล่องลอยอยู่ในสังคมทั่วไป แต่ในมือเขาแค่ชีวิตคน ก็แบกไว้หลายชีวิตแล้ว อยู่ ๆ เสี้ยห้าวก็รู้สึกเสียดายขึ้นมา เขาไม่น่ามาหาคนอย่างหมาป่าแบบกู้ตงเชินเพื่อขอความร่วมมือด้วยเลย
หลังจากที่โดนเฉินเฟิงตบหน้าต่อคนมากมายแล้ว ในสมองของเสี้ยห้าวก็มีแต่เรื่องแกแค้น อยากจะรีบเอาเฉินเฟิงมาบ่นกระดูกให้เป็นปุ๋ยผง เพราะฉะนั้นเขาก็เลยรีบมาหากู้ตงเชินอย่าง