ับช่วงต่อของตระกูลเสี้ย!”
“ฮา ฮา พ่อ ผมเข้าใจแล้ว!” เสี้ยห้าวใบหน้าเต็มไปด้วยความดีใจ “และก็หมายความว่า ยัยเด็กขายตัวเสี้ยเมิ่งเหยา เป็นแค่คนวิ่งงาน ถึงแม้เธอจะเจรจาโครงการยู่ฉวนซานได้สำเร็จแล้ว แต่ว่าสุดท้าย คนที่จะมาทำให้เสร็จสมบูรณ์ได้กลับเป็นผม เพราะว่าโครงการจะต้องมีผมมาดำเนินการต่อ! ฮา ฮา นี่ผมจะต้องขอบคุณยัยเด็กขายตัวนั่นสักหน่อยไหม ถ้าไม่มีเธอ ผมก็คงไม่ได้โอกาสใหญ่หลวงคับฟ้าแบบนี้มาอยู่ในมือ”
เสี้ยฉี่ชาวยิ้มอ่อน ๆ แล้วพูดขึ้น “ใช่ แกควรจะขอบคุณเธอสักหน่อย”
“พ่อ งั้นผมจะโทรหายัยเด็กขายตัวนี่เลยนะ ให้เธอรู้ตัวสักหน่อย แล้วเอาทีมงานคืนมาให้ผม” เสี้ยห้าวรีบร้อนพูดขึ้น ตอนนี้เขาอดไม่ได้อยากจะรีบขอทีมงานคืนกลับมาทันที จากนั้นก็ไปปฏิบัติงานต่อที่ยู่ฉวนซาน
เสี้ยฉี่ชาวส่ายหน้า แล้วพูดว่า “ไม่รีบ เรื่องของทีมวิศวกรรมรีบร้อนไม่ได้ แกจะขอกับเสี้ยเมิ่งเหยาเองไม่ได้ ในเมื่อนี่มันเป็นเรื่องที่เคยพนันกันไว้แล้ว”
“ถ้างั้นไม่มีทีมงาน แล้วใครจะไปช่วยเราปฏิบัติงานที่ยู่ฉวนซานล่ะ”
“ทีมงานอย่างช้าหรือเร็วก็ต้องกลับมา และที่สำคัญจะต้องเป็นเสี้ยเมิ่งเหยาเองที่คืนกลับมาให้แก” เสี้ยฉี่ชาวพูดอย่างมั่นอกมั่นใจ
“เพราะอะไร?”
“ทีมงานเก้าทีม สามพันกว่าคน ตอนนี้ไม่ได้ทำงาน แค่เงินเดือนทุกเดือนก็เจ็ดแปดหมื่นแล้ว แกรู้สึกว่า เธอจะสามารถเลี้ยงไหวเหรอ?” เสี้ยฉี่ชาวยิ้มอย่างดูถูกแล้วถามขึ้น
“ตอนนี้โครงการยู่ฉวน
