าวกับสามารถยัดไข่เข้าสองฟองได้
รถหรูคันนี้ เป็นของคนไร้ประโยชน์เฉินเฟิงคนนี้งั้นหรือ? !
ใบหน้าเล็กๆ ของเสี้ยเมิ่งเหยาก็เต็มไปด้วยความตกตะลึง เธอเป็นคนที่รู้จักเฉินเฟิงดีที่สุด ยังไงเธอก็ไม่เชื่อว่าเฉินเฟิงเป็นเจ้าของรถซุปเปอร์คาร์คันนี้
“ไปกันเถอะ เมิ่งเหยา เรากลับบ้านกันเถอะ” เมื่อเห็นเสี้ยเมิ่งเหยายังคงงุนงงอยู่ที่เดิม เฉินเฟิงก็โบกมือและกล่าว
ใบหน้าของเสี้ยเมิ่งเหยาแดงระเรื่อ และจากนั้นเขาก็ตระหนักได้
เฉินเฟิงเปิดประตูรถให้เสี้ยเมิ่งเหยาและเสี้ยเมิ่งเหยานั่งอย่างเชื่อฟังอยู่บนที่นั่งข้างๆคนขับรถ
หลังจากนั้นเฉินเฟิงเหลือบมองไปที่จ้าวซื่อหัวและเสี้ยจื่อหลันด้วยรอยยิ้ม และนั่งอยู่บนที่นั่งคนขับ ท่ามกลางเสียงคำรามของคลื่นเสียง สายฟ้าสีดำก็พุ่งออกไป
“ไม่……เป็นไปไม่ได้! ”
“รถคันนี้ คนไร้ประโยชน์นั่น ต้องเช่ามาแน่ๆ! ”
เสี้ยจื่อหลันไม่มีเวลาสนใจความอัปยศอดสู ของการถูกตบตีเมื่อกี้นี้เลย และเธอก็ตะโกนด่าว่าอีกครั้ง ถึงจะตีให้ตายเธอก็ไม่เชื่อว่า รถคันนี้เป็นของเฉินเฟิง
“ไอ้โง่! รถคันนั้นไม่ได้เช่ามา!” จ้าวซื่อหัวกัดฟันพูด ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เขามั่นใจได้ว่า รถคันนี้ไม่มีใครเช่า เขาเป็นพนักงานของ บริษัท เสิ่นหงชัง เมื่อสามวันก่อน เขาก็เคยเห็นว่าเสิ่นหงชังขับรถคันนี้ ตามที่ฝ่ายบริหารของบริษัทกล่าวถึง รถคันนี้เป็นรถคันใหม่ที่เสิ่นหงชังพึ่งไปออกมาใหม่ ซึ่งมีมูลค่า ยี่สิบหกล้านแปด
