ุณลองว่าเขาเป็นคนไร้ประโยชน์อีกครั้งดู?”
ตัวเอง……ถูกตบตีจริงหรือ? เสี้ยจื่อหลันตกตะลึง
“อ๊ะ! อีผู้หญิงเลว ฉันจะฆ่าแก! ”
หลังจากตอบสนอง เสี้ยจื่อหลันก็กรีดร้อง และพุ่งเข้าหาเสี้ยเมิ่งเหยาด้วยดวงตาสีแดง
ในเวลานี้ เฉินเฟิงไม่สามารถตกตะลึงได้อีกต่อไป เขารีบปกป้องเสี้ยเมิ่งเหยาให้อยู่ข้างหลังเขา
จ้าวซื่อหัวก็เดินขึ้นมาด้วยใบหน้าบึ้งตึง เขาอยากจะไปช่วย แต่เมื่อเขาเห็นเฉินเฟิงที่ตัวสูงใหญ่ เขาก็หยุดเท้า และดึงเสี้ยจื่อหลันไว้
ถ้ามีการต่อสู้ขึ้นมาจริงๆ ต้องเผชิญหน้ากับเฉินเฟิงที่ฝึกฝนมาตลอด คุณชายหนุ่มอย่างจ้าวซื่อหัวรู้ดีว่าเขาไม่มีโอกาสที่จะชนะได้เลย และเขาก็ไม่อยากที่จะขายหน้าอยู่ที่นี่
“จ้าวซื่อหัว คุณดึงฉันไว้ทำไม ผู้หญิงเลวคนนี้ ตบตีภรรยาของคุณ คุณไม่มาช่วย แถมยังดึงฉันไว้อีก! ”
เสี้ยจื่อหลันกรีดร้องอย่างเสียงดัง โดยไม่มีท่าทีใดๆเลย ฉากนี้ดึงดูดพนักงานใน บริษัท จำนวนมากเข้ามาดู สีหน้าของจ้าวซื่อหัวมืดมน และเขารู้สึกอับอายมาก
“พอแล้ว!” จ้าวซื่อหัวคว้าเสี้ยจื่อหลันไว้ และจ้องมองเสี้ยจื่อหลันด้วยสายตาที่ดุร้าย
“หึ้ๆๆ สามี ผู้หญิงเลวเสี้ยเมิ่งเหยาคนนี้ ตบตีฉัน”
สีหน้าของเฉินเฟิงเย็นชาลง ทันใดนั้นเขาก็เดินไปข้างหน้า และตบไปที่เสี้ยจื่อหลัน
เสี้ยจื่อหลันด่าว่าเขาเป็นคนไร้ประโยชน์ เขาไม่รู้สึกอะไรเลย แต่จะด่าว่าเสี้ยเมิ่งเหยา ไม่ได้!
เสียงตบ หนักกว่าที่เสี้ยเมิ่งเหยาเพิ่งตบไปเมื่อกี้นี้ และ
