าะ และพูดกับเฉินเฟิงเหมือนไล่แมลงวัน
จากเดิม ตามนิสัยของเขา วันนี้เขาต้องสั่งสอนเฉินเฟิงอย่างดี เพื่อที่เฉินเฟิงจะได้รู้เรื่องรู้ราวบ้าง
แต่เฉินเฟิงนำความสุขมาสู่พวกเขา และหวังต้าไห่รู้สึกว่าเขาสามารถใจดี และปล่อยเขาไป
ในเวลาเดียวกัน ในห้องนั่งเล่นหรูหราในบริเวณบ้านพัก เฉินจงเดินไปเดินมาที่หน้าต่าง ด้านหลังเขา มีชายผู้สมบุกสมบันยืนอยู่
ชายคนนี้มีผิวสีคล้ำ และทั้งตัวของเขา เผยให้เห็นถึงความเป็นนักเลงที่ไม่อาจบรรยายได้ เพียงแค่ดูจากรูปร่างหน้าตาของเขา อาจจะไม่สามารถเชื่อมโยงเขากับชายที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองชางโจวได้
ชายคนนี้เป็นชายที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองชางโจวที่ชื่อ เสิ่นหงชัง
“คุณเฉิน นายน้อยเฉิน……เขาจะมาเมื่อไหร่?” ในตอนนี้ เสิ่นหงชังก็รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย เมื่อวานนี้หลังจากได้ยินเฉินจงพูดว่าทายาทของตระกูลเฉินจะมาที่ชางโจว เขาก็ไม่ได้นอนทั้งคืนเลย
เขาไม่รู้ว่า นายน้อยตระกูลเฉินคนนี้ มีนิสัยใจคออย่างไร และคบหาได้ง่ายหรือไม่
แม้ว่าคนอื่นๆ จะบอกว่าเขาเป็นคนที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองชางโจว แต่เสิ่นหงชังก็รู้ดีว่าเขาอยู่บนพื้นที่สามตารางเอเคอร์ในชางโจวเท่านั้น หากไปถึงเมืองหลวงแล้ว รวยที่สุดที่ว่านั้น ไม่เหลือแม้แต่เศษเซี้ยว
“นายน้อยเขา…….” เฉินจงเองก็ไม่สบายใจเล็กน้อย มันเป็นเวลากว่าหนึ่งชั่วโมงแล้วที่โทรศัพท์ไป ตามจริงแล้ว เฉินเฟิงควรจะมาถึงที่นี่นานแล้ว แต่ตอนนี้ยังไม่เห็นแม้แต่เงาร่างขอ
