บทที่ 3 หย่ากัน
“กูบอกว่า เรื่องของพ่อผม คุณเป็นคนทำใช่หรือไม่! ” เฉินเฟิงคำราม เขาไม่คาดคิดมาก่อน ว่าตระกูลเฉินจะคลั่งถึงขนาดนี้ ใช้ชีวิตของเสี้ยเว่ยกั๋วคุกคาม เพื่อที่จะให้เขากลับไปยังตระกูลเฉิน
“นายน้อย คุณเป็นคนพูดเอง และข้าน้อยก็ไม่พูดอะไรเลย” เฉินจงยิ้มเล็กน้อยและพูด
” เชี่ย ! ”
เฉินเฟิงกระแทกกำแพงอย่างหนัก แม้ว่าเขาอยากจะฆ่าเฉินจง แต่เฉินเฟิงก็เข้าใจดีว่า ในเวลานี้ คนที่สามารถช่วยเสี้ยเว่ยกั๋วได้ และมีเพียงเฉินจงเท่านั้น หากไม่มีเฉินจง แม้ว่าเขาจะหาเงินได้ห้าล้าน ทางโรงพยาบาลก็จะไม่ช่วยเสี้ยเว่ยกั๋วเลย
ยิ่งไปกว่านั้น เขาก็หาเงินห้าล้านไม่ได้หรอก
นี่คือแผนชั่วร้ายอย่างเห็นได้ชัด แต่เฉินเฟิงก็ต้องกระโดดเข้าไป!
ตระกูลเฉินใช้ความพยายามใดๆสำหรับเขา เขาก็ยอมรับได้ แต่เขาไม่ยอมให้ครอบครัวของเสี้ยเมิ่งเหยาต้องเจ็บปวด
“นายน้อย ตัดสินใจเร็วๆนะ ท่านเสี้ยอดทนได้ไม่นานแล้ว” ผู้เฒ่าเฉินจงแสดงรอยยิ้มอันสงบสุขบนใบหน้าของเขา ตั้งแต่แรกเริ่มเขาก็กะเฉินเฟิงไว้แล้ว เพราะจุดอ่อนของเฉินเฟิงชัดเจนเกินไป นั่นคือเสี้ยเมิ่งเหยา เมื่อเสี้ยเมิ่งเหยาประสบอันตราย เฉินเฟิงก็จะเสียสติทันที
ถ้าเฉินเฟิงเฝ้าดูเสี้ยเว่ยกั๋วตายไปในวันนี้ งั้นความสัมพันธ์ของเขากับเสี้ยเมิ่งเหยานั้น ก็จะสิ้นสุดลงทันที
เฉินจงมั่นใจว่าเฉินเฟิงจะไม่เลือกทางโง่ๆ แบบนี้หรอก
เฉินเฟิงยิ้มอย่างน่าสังเวช และต้องบอกว่า เฉินจงคิดถูกที่จะเดิ
