มันจะเป็นความวิกลจริตและผิดแผกแปลกแยกสุดขั้ว ยากที่จะเข้าใจได้ เหยียนฉีอดเป็นห่วงเกมกระบี่จักรพรรดิของตัวเองขึ้นมาไม่ได้ จะมีผู้เล่นมาเล่น
เกมตัวเองไหม จะทําเงินได้หรือเปล่า แต่กังวลไปก็ไม่มีทางออกที่ดีกว่า เขาได้แต่หวังว่าอนาคตแพลตฟอร์มเจาลู่จะดี
ขึ้น
…
…
วันจันทร์ที่ 20 สิงหาคม เมิ่งชั่งแวะไปที่แพลตฟอร์มเกมอีกครั้งเพื่อเช็กดูสถานการณ์ปัจจุบัน จากนั้นก็
กลับไปดําเนินการขั้นตอนตอ่ไป คราวนี้เมิ่งชั่งพบว่าคนในอาคารสํานักงานไม่เยอะเหมือนเมื่อก่อน และดูมีความ
เป็นระเบียบมากขึ้น “หืม?
“หรือทุกคนจะตระหนักแล้วว่าเรื่องงมงายไม่ได้ผลจริง ก็เลยไม่แย่งโต๊ะทํางานกัน อีกแล้ว
“อย่าทําแบบนั้นสิ แผนประชาสัมพันธ์ที่คิดมาเมื่อสุดสัปดาห์มีพื้นฐานมาจากเรื่อง งมงาย ถ้าเรื่องงมงายไม่ได้ผล แล้วแผนของฉันจะเป็นยังไง” เมิ่งชั่งรีบเดินเข้าไปถามหลี่หย่าต๋าในห้องประชุม
หลี่หย่าต๋าส่ายหน้า “เปล่าค่ะ ตรงกันข้ามเลยต่างหาก นอกจากพวกเขาจะไม่
สงสัยในเรื่องนี้แล้ว ยังเชื่อกันยิ่งกว่าเดิมอีก
“ที่เห็นว่ามีคนน้อยลงก็เพราะ…พวกเขาวางข้อตกลงกันค่ะ”
เมิ่งชั่งสับสนเล็กน้อย “ข้อตกลง? ข้อตกลงอะไรเหรอครับ” หลี่หย่าต๋าอธิบาย “บริษัทที่มาทีหลังพบว่าทําเลสําคัญท่ีมีฮวงจุ้ยดีๆ เต็มหมดแล้ว เลยขอเช่าโต๊ะสักหนึ่งหรือสองโต๊ะจากบริษัทท่ีมาก่อนในราคาแพง เพราะถ้าอยากหา บั๊ก ที่ต้องทําก็แค่ส่งทีมงานทดสอบสองคนมาหาบั๊กที่นี่ จากนั้นก็ส่งกลับ
