ค” หลี่หย่าต๋ารู้ว่าพูดหลักเหตุผลและวิทยาศาสตร์กับคนที่เชื่อในเรื่องงมงายนั้นไร้
ประโยชน์ บอกไปพวกเขาก็ไม่เชื่ออยู่ดี เธอต้องโฟกัสที่แพลตฟอร์มเกม!
แต่แม้จะทํางานไปได้พักหนึ่ง เธอก็สลัดเรื่องนี้ออกจากหัวไม่ได้
“หรือว่า…ฉันควรทดสอบดู
“อืม แค่เลือกเดโม่เกมของสักบริษัทมาลองเล่นในชั้นนี้แล้วดูว่าเจอบั๊กมากน้อย ขนาดไหน จากนั้นก็ออกไปเล่นข้างนอกแล้วนับดใูหม่ ก็น่าจะเห็นถึงความแตกต่าง”
…
…
เช้าวันพฤหัสบดีที่ 16 สิงหาคม เมิ่งชั่งแวะมาที่ออฟฟิศแพลตฟอร์มเจาลู่ตั้งแต่เช้าตรู่ เพื่อเตรียมหารือเรื่องแผน ประชาสัมพันธ์ขั้นที่สองกับถังอี้ซู่และหลี่หย่าต๋า เขาอยากรู้ว่าแพลตฟอร์มเกมจะเริ่ม ทดลองให้บริการตอนไหน แต่ทันทีที่ขึ้นมาถึงชั้นออฟฟิศของแพลตฟอร์มเจาลู่ เขาก็สัมผัสได้ว่ามีบางอย่าง
ผิดแปลกไป
ทําไมถึงรู้สึกเหมือน…มันคึกคักกว่าแต่ก่อนยังไงไม่รู้ เขาจําได้แม่นว่าตอนที่แวะมาออฟฟิศแพลตฟอร์มเจาลู่ครั้งแรก ชั้นนี้มีพื้นที่ว่าง
เยอะมาก ถึงภายหลังจะมีคนเช่าไปบ้าง แต่ก็ยังเหลือพื้นที่ว่างอีกเพียบ แต่ตอนนี้ดูเหมือนทุกโต๊ะจะเต็มหมด ไม่ใช่แค่นั้น มีหลายคนที่ไม่มีโต๊ะนั่งทํางาน บางคนนั่งอยู่ตรงเก้าอี้พักผ่อน บาง
คนถือโน้ตบุ๊กยืนพิงผนัง ดูตั้งหน้าตั้งตาทําอะไรกันสักอย่าง เมิ่งชั่งงงมาก อาคารสํานักงานนี้ไม่ได้อยู่ในทําเลทอง สภาพแวดล้อมก็ไม่ได้ดีเป็นพิเศษ ทําไม
จู่ๆ ถึงมีคนมาเช่าเยอะขนาดนี้ คนเดินขวักไขว่ไปมา ดูย
