บทที่ 1172 หูเสี่ยนปินและหวงซื่อปั๋วผู้หัวหมอ
วันจันทร์ที่ 6 สิงหาคม เผยเชียนตื่นเองตามธรรมชาติ จากนั้นก็นอนเล่นมือถืออยู่บนเตียงร่วมสองชั่วโมง
จนโมหยูเดลิเวอรี่มาส่งถึงหน้าประตู เขาจึงลุกขึ้นจากเตียงอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก ได้นอนอู้อยู่ห้องนี่ดจีริงๆ!
สองวันที่ผ่านมาเผยเชียนเล่นเกมอยู่ห้องท้ังวันจนสาแก่ใจ เพราะการสรุปบัญชีเดอืนก่อนผ่านไปแล้ว ในที่สุดเขาก็ผ่อนคลายได้ รอบบัญชีนี้กินเวลาครึ่งปี ตอนนี้เพิ่งเริ่มรอบบัญชีใหม่ ยังไม่จําเป็นต้องรีบร้อน
อะไร ขออู้สักสองเดือนก่อนแล้วคอ่ยว่ากัน!
แน่นอนว่าเขาแค่พูดไปงั้น จริงๆ แล้วเผยเชียนยังต้องจับตาดูบริษัท เพราะกลัว ว่าถ้ามีโปรเจ็กต์ไหนดังขึ้นมาแบบไม่คาดคิด เขาจะโดนเล่นงานโดยไม่ทันตั้งตัว เพราะงั้นต้องตรวจดูและจัดการตั้งแต่เนิ่นๆ แต่ไม่ว่ายังไงเขาก็ผ่อนคลายไปได้อีกสองเดือน
“ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนแท้ๆ แต่ฉันก็ยังต้องทํางานหนัก
“น่าหดหู่จริงๆ!” เผยเชียนเศร้าใจมาก เขาเข้าเรียนปีค.ศ. 2009 ตอนนี้เข้าเดือนสิงหาคม ปีค.ศ. 2012 อีกหนึ่งเดือนจะ
เริ่มเทอมใหม่ เผยเชียนจะขึ้นปีสี่อย่างเป็นทางการ
ปีสามผ่านไปได้อย่างปลอดภัย ช่วงที่อันตรายที่สุดผ่านพ้นไปแล้ว สําหรับเผยเชียนการไม่ติด F ถือเป็นเรื่องแปลกเล็กน้อย เพราะเขาแทบไม่ได้เข้า
เรียนอย่างจริงจังเลย มัวเอาเวลาไปทําให้ตัวขาดทุน ส่วนสาเหตุที่ไม่ติด F น่าจะมีหลายอย่าง เช่น เผยเชียนเรียนคณะมนุษยศาสตร์ การยืมโน้ต
