ี้ข้าโชคดีเป็นพิเศษ จึงอยากถือโอกาสไปลองเสี่ยงโชคดูสักหน่อย”
ช่วงนี้โชคดีเป็นพิเศษ
ตอนนั้นลวี่หยางก็แค่คิดว่าเป็นความถ่อมตนของผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นบุตรแห่งสวรรค์ ทว่าในยามนี้ เมื่อหวนคิดอีกครั้ง…นั่นอาจจะเป็นความจริง เขาเพิ่งเริ่มโชคดีขึ้นมาจริงๆ
เป็นเพราะนักพรตหงยวิ๋นนั่นต่างหาก!
“ปลากุศลในสระกุศล…ที่ว่า ก็คงหมายถึงปลากุศลสีรุ้งนั่นสินะ นักพรตหงยวิ๋นต้องการใช้มือของเซียวสือเยี่ยตกมันขึ้นมาจากสระกุศล?”
“หากเป็นเช่นนั้นจริงๆ งั้นชาติก่อน…เขาก็ประสบความสำเร็จแล้วน่ะสิ”ลวี่หยางเงียบงันครู่หนึ่ง พลันนึกถึงบางอย่างขึ้นได้“แต่พูดก็พูดเถอะ…ชาติที่แล้ว หลังจากเซียวสือเยี่ยตกปลากุศลสีรุ้งขึ้นมาได้ เขาก็ประกาศปิดด่านตั้งแต่ตอนนั้น แล้วก็ไร้วี่แววมาจนถึงบัดนี้…”
ลวี่หยางขบคิดละเอียดลึกซึ้งตกปลา ตกปลา…หากปลาตกขึ้นมาได้แล้ว เหยื่อ…ก็ไม่จำเป็นอีกต่อไป?
คิดถึงตรงนี้ เขาก็พลันเงยหน้าขึ้นอย่างฉับพลัน
นิกายศักดิ์สิทธิ์ ทะเลเมฆเชื่อมฟ้า
บางที…ต่อให้เป็นศิษย์อย่างพวกเขา สำหรับผู้มีอำนาจชั้นสูงที่คล้ายมังกรคลุมเมฆ ยากจะเห็นหัวเห็นหางเหล่านั้น…ก็อาจเป็นเพียงฝูงปลาที่เลี้ยงไว้ในบ่อเท่านั้น?
“สมกับเป็นนิกายศักดิ์สิทธิ์จริงๆ…”
ลวี่หยางสูดลมหายใจเข้าลึก ในใจพลันเข้าใจว่าเหตุใดอีกฝ่ายจึงไม่สังหารตน
ปลาตัวหนึ่ง ต่อให้กระโดดโลดเต้นมากเพียงใด ต่อให้มีความลับบางอย่างที่ไม่อาจเปิดเผย แล้วอย่างไรเล่า? ผู้อื่นบางที…
