ห้เห็นว่าดีขนาดไหนจะได้มีเกณฑ์
ในใจ เผยเชียนลุกจากเตียงไปอาบน้ําอย่างไม่เต็มใจ ก่อนจะสังเกตเห็นว่าบอสหลี่ส่ง
ข้อความมา
“บอสเผย ขอบคุณนะครับสําหรับเรื่องสาวหนา้นิ่ง!” ข้อความสั้นมาก เห็นได้ชัดว่าหลี่สือคิดว่าทุกคนฉลาดพอที่จะเข้าใจกันและกัน
เป็นอย่างดี
ตอนที่เผยเชียนเห็นข้อความ เขาถือแปรงสีฟันอยู่ ในปากเต็มไปด้วยฟอง แม้จะ
คิดอยู่ครึ่งนาทีก็ยังไมเ่ข้าใจว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร หลี่สือ? สาวหน้านิ่ง?
ขอบคุณฉันทําไม หลังจากเค้นหัวคิดอยู่นาน เขาก็นึกขึ้นได้ว่าหลี่สือกับสาวหน้านิ่งมีความเกี่ยวโยง กันยังไง ตอนที่เขาซื้อหุ้นสาวหน้าน่ิงมาในราคาถูก ทุกคนขายหุ้นกันหมด ยกเว้นหลี่ สือที่ถือหุ้นอยู่กวา่ 20%
“ขอบคุณฉันเรื่องอะไร” เผยเชียนยังงงอยู่ ตอนนั้นเผยเชียนยื่นคําขาดว่าเขาต้องได้หุ้นสาวหน้านิ่งมากกว่า 70% ไม่งั้นจะไม่
ซื้อ
ไม่ใช่เพราะเขาอยากเหมากําไรไว้คนเดียว แต่เป็นเพราะเขาได้บทเรียนจาก
ประสบการณ์ในอดีต ย้อนกลับไปตอนที่กําลังพัฒนาแอป ‘มาสิเด็กหัวกะทิ’ เขาไม่ได้ใส่ใจเรื่องการ
แบ่งสัดส่วนหุ้นมากนัก หลี่สือกับนักลงทุนคนอื่นๆ จึงได้หุ้นไปเยอะมาก สุดท้ายพวกเขาก็รวมหัวกันโกงบริษัทซวิ่นเคอ พวกเขาทยอยขายหุ้นทิ้งและให้
บริษัทซว่ินเคอเข้ามาควบคุม นอกจากพวกเขาจะทําเงินได้เป็นกอบเป็นกําแล้ว บริษัทลงทุนหยวนเมิ่งก็ได้กําไร
ก้อนโตจากการขายหุ้นด้วย!
ตอนนั้นเผยเชียนแทบกระอักเลือด แต่ก็ทําอะไรไม่ได้นอกจากโกรธอย
