บทที่ 1115 สินทรัพย์ถาวรพุ่งขึ้นไปเป็นสองร้อยเจ็ดสิบล้านได้ยงัไง
เผยเชียนเวียนหัวขึ้นมา “ฮะ? ซื้อเหรอ เกือบ 40% ด้วย” คํานวณดูคร่าวๆ พวกเขาซื้อไปแล้วอย่างน้อยหกสิบร้าน!
จากราคาเฉลี่ยหกแสนต่อร้าน ขายแพงจากราคาจริง 50% ก็เท่ากับเก้าแสน ซื้อ
ไปหกสิบร้าน…ก็เกือบหกสิบล้าน!
เผยเชียนสับสน “ผมให้เงินคุณเยอะขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ ตอนที่ซื้อตลาด
เกษตรกร ผมให้เงินไปแค่สิบล้านไม่ใช่เหรอ” ตลาดเกษตรกรที่เลือกมาทําเป็นตลาดร้านข้างทางมีพื้นที่ประมาณหนึ่งพันเจ็ดร้อย ตารางเมตร เนื่องจากตั้งอยู่ห่างไกลตัวเมืองและสภาพแวดล้อมไม่ดี ราคาจึงไม่แพง มาก ตกประมาณสี่พันหยวนต่อตารางเมตร เถิงต๋าเพิ่มราคาให้เล็กน้อยตอนซื้อ ราคา จึงไปจบที่เจ็ดล้านกวา่ พอคิดถึงค่ารีโนเวตและค่าใช้จ่ายอื่นๆ เผยเชียนก็ตัดสินใจให้เงินเขาไปกว่าสิบ
ล้าน แต่ไม่มีทางถึงหกสิบล้านแน่นอน เหลียงชิงฟานตอบ “บอสเผยโทรมาบอกให้ผมหาซื้ออาคารไม่ใช่เหรอครับ ตอน
นั้นผมถามบอสว่าซื้อร้านได้ไหม บอสตอบว่าได้” เผยเชียน “???” เขาเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้น “ถ้าจําไม่ผิด ผมถามคุณว่าทําเลอยู่แถวไหน
คุณบอกผมว่าอยู่คอ่นข้างห่างไกลตัวเมือง และการันตีไม่ได้ว่ามูลค่าจะเพิ่ม” เหลียงชิงฟานพยักหน้า “ใช่ครับ ทําเลตรงนี้ก็ค่อนข้างห่างไกลไม่ใชเ่หรอครับ “ที่ผมพูดคือ การันตีไม่ได้เหมือนกันว่ามูลค่าจะเพิ่มขึ้นไหม แต่ก็น่าจะโอเค “ถ้ามันไม่มีศักยภาพในการเพิ่มมูลค่า ผมคงไ
