นิ่ง…
ก่อนหน้านี้ฉีเหยียน ผู้จัดการร้านสาวหน้านิ่งแบ่งเงินทุนไปทําอะไรหลายอย่าง เธอจัดงานแข่งขันสตรีตฟู้ดและจ้างเจ้าของร้านฝีมือดีมาเป็นที่ปรึกษา โดย
วางเป้าหมายไว้ว่าจะทําให้สาวหน้านิ่งกลับมารุ่งเรืองอีกครั้ง ถ้าสาวหน้านิ่งเป็นที่นิยมขึ้นมาต้องแย่แน่ เพราะสาวหน้านิ่งเป็นโมเดลร้านฟาสต์ฟู้ดที่ขยายแฟรนไชส์ได้ ถ้าร้านเป็นที่นิยม
ขึ้นมา ฉีเหยียนก็จะเปิดสาขาเพิ่ม พอโมเดลติดตลาด เงินก็จะไหลมาเทมา!
เผยเชียนไม่อยากให้โศกนาฏกรรมแบบร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูและโมหยูเดลิเวอรี่
เกิดขึ้นซ้ํารอย ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจสร้างตลาดร้านข้างทางขึ้นมาอย่างฉับพลันทันด่วน เพื่อแย่ง
เจ้าของรา้นฝีมือดีจากสาวหนา้นิ่ง ทําแบบนี้สาวหน้านิ่งก็จะขาดแคลนคนฝีมือดี การปรับปรุงรสชาติอาหารก็จะ คืบหน้าช้าลง ส่วนตลาดร้านข้างทางก็ไม่สามารถสร้างโมเดลแฟรนไชส์ได้ เพราะงั้นก็ ไม่ต้องเป็นห่วงว่าจะทําเงินได้ เพราะไม่ว่าเจ้าของร้านข้างทางพวกนี้จะเก่งขนาดไหน ยังไงก็รับลูกค้าต่อวันได้ จํานวนจํากัด แถมตลาดร้านข้างทางก็มีขนาดแค่เท่านั้น ถึงจะเป็นที่นิยมขึ้นมา ก็ไม่ได้ สร้างความแตกต่างอย่างมีนัยสําคัญ ดังนั้นเผยเชียนจึงรู้สึกว่าโปรเจ็กต์นี้ม่ันคงมาก ความมั่นคงที่ว่าไม่ได้หมายความว่ามันจะไม่โด่งดังขึ้นมา แต่จะเป็นเหมือน
ภัตตาคารไร้ชื่อที่แม้โด่งดัง แต่ก็ทําเงินได้ไม่มาก ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ที่ยอมรับได้ ถึงเขาจะแค่เฝ้าดูอยู่ห่างๆ มาตลอด แต่ตอน
