านวนนี้ถือว่า
เล็กน้อยมาก
…
พอได้ยินว่าบอสเผยจะแวะมา จางหยาฮุยกับเหลียงชิงฟานก็ออกไปยืนรออยู่หน้า
ทางเข้า จางหยาฮุยกระซิบถาม “นี่ ทําไมวันนี้พี่เปาไม่มาเหรอครับ ปกติเห็นมาทุกวันไม่
เคยขาด”
ช่วงที่ผ่านมาเปาซวี่ง่วนอยู่กับการช่วยงานตลาดร้านข้างทาง ทั้งสามแบ่งงานกันชัดเจนมาก เหลียงชิงฟานรับผิดชอบเรื่องการวางผังตลาดและ การตกแต่ง จางหยาฮุยดูแลเรื่องการติดต่อเจ้าของร้านข้างทาง ยกระดับรสชาติอาหาร และเตรียมความพร้อมล่วงหน้า รวมถึงการประสานงานต่างๆ เปาซวี่รับหน้าที่วาง ระบบการทํางานของตลาดและให้ข้อเสนอแนะเพิ่มเติม จางหยาฮุยกับเหลียงชิงฟานเห็นพ้องต้องกันว่าเปาซวี่คือคนที่มองจิตวิญญาณให้
ตลาดร้านข้างทางดว้ยแนวคิดด้านการออกแบบเกม เปาซวี่เสนอไอเดียสุดโต่งมากมาย หลายไอเดียเป็นแนวคิดที่โคตรล้ําและแปลก
ใหม่ ทําให้ลูกค้าได้ทั้งความบันเทิงและได้เพลิดเพลินกับอาหารอร่อย น่าเสียดายที่แม้จะมีส่วนร่วมมากขนาดนั้น แต่เขากลับไม่อยู่ตอนที่บอสเผยแวะ
มาดู
เหลียงชิงฟานพูดขึ้น “ผมคิดว่าเปาซวี่คงไม่อยากแย่งซีนพวกเรา
“ตอนที่ออกทริปกับเขา ผมพบว่าเขาค่อนข้างเป็นคนที่สงบเสงี่ยมเจียมตัว
“เขาไม่สนใจเรื่องเงินหรือการเลื่อนข้ัน บางทีความสุขเพียงสองอย่างของเขาน่าจะ เป็นการเล่นเกมและการท่องเที่ยว
“ถึงเขาจะบอกอยู่บ่อยๆ ว่าไม่ชอบเที่ยว แต่คนที่ไม่ชอบเที่ยวจะออกทริปบ่อยๆ โดยที่ยังรักษาความกระตือรือร้นและความกระปรี้กระเปร่าไว้
