กลุ่ม
“โอเค ไหนดูซิว่าช่วงนี้เจ้าพวกนี้คุยอะไรกัน”
เฉียวเหลียงตัดสินใจไม่ใส่ใจเรื่องนี้อีก เขาเลื่อนดูประวัติกลุ่มแชตและไล่อ่านเนื้อหา
“เว็บจงเตี่ยนจงเหวินกําลังซุ่มทําอะไรสักอย่างกันอยู่แน่ๆ! นักเขียนในคอร์สสร้างแรงบันดาลใจขยันโคตรๆ บางคนถึงขั้นกลับไปแก้งาน นี่ไม่ใช่เรื่องที่พวกอู้จะทํากัน!”
“นึกถึงอาจารย์เฉียวเลย ทุกครั้งที่หมอนั่นขยันก็จะปล่อยคลิปผลงานเทพสร้างตอนใหม่ออกมา ใครก็ได้จับอาจารย์เฉียวส่งไปคอร์สสร้างแรงบันดาลใจที”
“อย่านะ! คอร์สสร้างแรงบันดาลใจเมื่อสัปดาห์สองสัปดาห์ก่อนยังเป็นแหล่งเพาะพันธุ์พวกจอมอู้อยู่เลย ส่งอาจารย์เฉียวไป หมอนั่นคงรู้สึกเหมือนอยู่บ้าน…”
“ฉันว่าคงเพราะอาจารย์เฉียวไม่ได้ปล่อยคลิปใหม่มานาน แถมเถิงต๋าก็ไม่ได้ปล่อยเกมใหม่สเกลใหญ่ออกมา พวกนายเลยไม่มีอะไรทํา แค่นักเขียนไม่กี่คนแก้นิยายใหม่ต้องฮือฮากันขนาดนั้นเลยเหรอ”
“แน่อยู่แล้ว! ไม่รู้เหรอว่าเถิงต๋าไม่เหมือนบริษัทอื่น ทุกครั้งที่ทําอะไรสักอย่างต้องเป็นเรื่องใหญ่สะเทือนทั้งประเทศ ประเด็นอะไรแปลกๆ ที่ดูเล็กน้อยไม่สําคัญอาจกลายเป็นเรื่องใหญ่ขึ้นมาได้…”
“อาจารย์เฉียวอยู่ไหน หมอนั่นต้องรู้อะไรสักอย่างแน่!”
เฉียวเหลียงอดส่ายหัวไม่ได้ขณะอ่านกลุ่มแชต
คนพวกนี้นี่ว่างกันจริงๆ แค่นักเขียนเว็บจงเตี่ยนจงเหวินไม่กี่คนแก้ไขงานก็สงสัยกันว่าเถิงต๋าอาจซุ่มทําอะไรอยู่โยงกันไปเรื่อยไปเปื่อยสุดๆ
แต่พอคิดดูอีกทีก็เข้าใจได้ เพ
