บทที่ 1095 บริการโปร่งใสของร้านค้าประสบการณ์
เมื่อเหยาปัวกับโจวมู่หยันเดินมาถึงล็อบบี้ชั้นหนึ่งของห้าง เขาก็สังเกตเห็นร่างอัน
คุ้นตา
“อ้าว นั่นบอสเผยไม่ใช่เหรอ”
ดวงตาอันเฉียบคมของเหยาปัวมองเห็นแผ่นหลังคุ้นเคยท่ามกลางฝูงชน
ถึงบอสเผยจะสวมแมสก์และใส่ชุดลําลองสบายๆ แต่เหยาปัวกับโจวมู่หยันเคย
เห็นเขามาก่อนจึงจําได้
แผ่นหลังของบอสเผยมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวมาก ถ้าได้เห็นสักครั้งก็ยากที่จะลืม
ได้ลง
ทั้งสองรีบพุ่งตัวเข้าไปกระซิบกับอีกฝ่าย “บอสเผยเหรอครับ”
เผยเชียนสะดุ้ง เขาหันไปเห็นเหยาปัวกับโจวมู่หยัน จากนั้นจึงพูดเสียงเบา “เบา
เสียงหน่อย!”
ทั้งสองพยักหน้าทันที “เข้าใจแล้วครับ!”
เหยาปัวกระซิบถาม “บอสเผยแอบแวะมาดูสถานการณ์อีกครั้งเหรอครับ คุณไม่
อยากให้พนักงานเห็นเพราะจะประเมินการให้บริการของร้านใช่ไหมครับ”
เผยเชียนหัวเราะ
แอบแวะมาดูงั้นเหรอ
ก็เออดิ!
ฉันมีทางเลือกอื่นซะที่ไหน!
เฮ้อ พวกนายไม่เข้าใจความหนักอกของการเป็นคนดังหรอก
เผยเชียนถามด้วยความสงสัย “แล้วพวกคุณสองคนมาทําอะไรที่นี่”
เหยาปัวยิ้ม “เราแวะมาเรียนงานจากร้านค้าประสบการณ์เถิงต๋าและเอาไปเป็น
แบบอย่างในการปรับใช้กับธุรกิจของตัวเองครับ”
โจวมู่หยันพยักหน้า “ผมก็เหมือนกัน”
เผยเชียนหัวเราะอีกครั้ง
มาผิดที่แล้วไอ้น้อง!
ร้านฉันเป็นร้านค้าประสบการณ์แค่ในนาม จริงๆ แล้วเป้าหมายอันดับหนึ่งคือการ
ผลาญเงินทิ้งเปล่า ส่วนเป้าหมายรองคือไล่ตะเพิดลูกค้า