รณ์ประชาสัมพันธ์แบบย้อนกลับให้ได้หนึ่ง
เดือนเพื่อค่าคอมมิชชันที่สูงขึ้น
ส่วนเป้าหมายสูงสุด ก็ต้องเป็นค่าคอมมิชชันแบบเต็มจํานวน
แต่เมิ่งชั่งรู้สึกว่าการได้ค่าคอมมิชชันเต็มจํานวนยากเกินไป แค่บรรลุเป้าหมาย
ระดับกลางได้ก็แทบกราบขอบคุณสวรรค์กับบอสเผยแล้ว
เขาเลื่อนอ่านคอมเมนต์เกี่ยวกับโฆษณาออนไลน์อย่างตั้งใจ
“โฆษณาใหม่ของเว็บจงเตี่ยนจงเหวินมันอะไรเนี่ย อุบาทว์มาก”
“ดูอุบาทว์หน่อยก็คงไม่เป็นไร แต่เนื้อหามันทะแม่งๆ ยอดสถิตินิยายพวกนี้ไม่ได้
ดีเลย ทําไมกล้าเอามาโฆษณาอวด”
“ติดท็อปสามสิบของทั้งเว็บไซต์นี่เป็นความสําเร็จที่เอามาโปรโมตได้จริงๆ เหรอ
เหมือนหลอกด่ายังไงไม่รู้”
“แผนโปรโมตนี้จ้างเอ้าต์ซอร์สทํารึเปล่า ฉันรู้สึกว่าคนที่ทําไม่เข้าใจวงการเว็บโน
เวลเลย โคตรจะไม่มืออาชีพ!”
“คนจากเว็บจงเตี่ยนจงเหวินไม่ได้เช็กก่อนเหรอ”
“ฉันว่าคอร์สสร้างแรงบันดาลใจโคตรห่วย ปั้นงานขยะอะไรออกมาก็ไม่รู้
นักเขียนดังๆ ที่ไปร่วมคอร์สฉิบหายกันหมด เอาพรสวรรค์ตัวเองมาทิ้งเปล่ากับการ
เขียนงานได้ค่าตอบแทนสูง!”
มุมปากเมิ่งชั่งโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มพึงพอใจเมื่อได้อ่านคอมเมนต์เหล่านี้
เป็นไปตามที่เขาคาดการณ์ไว้เลย!
อันที่จริงนักอ่านหลายคนไม่พอใจคอร์สสร้างแรงบันดาลใจกันอยู่แล้ว
นักเขียนเขียนผลงานออริจินัลของตัวเองได้ดีมาก นักอ่านตัวยงชอบกันสุดๆ แต่
คอร์สสร้างแรงบันดาลใจกลับใช้สัญญาลิขสิทธิ์ราคางามล่อให้นักเขียนมาเขียนงานที่
ไ
