อเช่าระยะยาว
กับขาย ราคาที่ให้ก็ถือว่าใจกว้างทีเดียว
ถ้าไม่ใช่โปรเจ็กต์ของเถิงต๋า หลี่สือคงคิดว่าขายย่อมคุ้มกว่าปล่อยเช่าแน่นอน
เพราะเงินมีมูลค่าตามเวลา ตราบใดที่เจ้าของร้านไม่เอาไปใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายและ
เลือกเอาไปลงทุนที่ได้ผลตอบแทนดี กําไรที่ทําได้ในช่วงสิบปีย่อมมากกว่า 50%
แน่นอน
แต่พอเป็นโปรเจ็กต์ของเถิงต๋าก็คิดแบบนั้นไม่ได้
ผลตอบแทนที่ได้จากโปรเจ็กต์ของเถิงต๋าคํานวณเป็นตัวเลขง่ายๆ ไม่ได้
แต่เจ้าของร้านอาจไม่เข้าใจตรรกะนี้ เพราะพวกเขาไม่ได้เชื่อมั่นในตํานานการ
ลงทุนของเถิงต๋าเท่าบอสหลี่
ว่ากันตามตรงแล้วการรวมหัวกันขึ้นราคาของเจ้าของร้านเป็นการมองระยะสั้น
เถิงต๋าเองก็ได้วิธีจัดการเรื่องนี้แล้ว นั่นก็คือตัดพวกเขาออก
แผนเดิมคือทําเป็นถนนตรงจากตลาดร้านข้างทางยาวไปถึงโฮสเทลเขย่าขวัญ
หลายๆ ร้านที่อยู่บนเส้นทางนี้จึงคิดว่าเถิงต๋าต้องซื้อร้านของตัวเองแน่นอน พวกเขา
เลยไม่รู้สึกหวั่นเกรงใดๆ
แต่ตอนนี้เถิงต๋าเปลี่ยนความคิดแล้ว พวกเขาจะเลือกหลายๆ เส้นทางแล้วค่อย
สรุปเป็นทางเดียวตามสถานการณ์จริง
ฟู้ดสตรีตอาจเลี้ยวหลบบางร้าน
ทําแบบนี้ร้านที่เดิมไม่มีโอกาสได้เป็นส่วนหนึ่งของฟู้ดสตรีตก็จะอยู่ในขอบเขตการ
พิจารณา
ร้านเหล่านี้ต้องแข่งกันเสนอเซ็นสัญญากับเถิงต๋าเพื่อคว้าโอกาสนี้ไว้
ร้านที่เดิมอยู่บนทางตรงสุดท้ายอาจต้องกลับไปมือเปล่า
ในสถานการณ์นี้เป็นไปไม่ได้เลยที่เจ้าของร้านจะรวมหัวกันได้ เพราะหากพ
